جوحى ( فارسى ) — الصفحة ٥١٩
540 هرچه مىخواهى از من بپرس
539 هم خودم را راحت كردم هم شما را
539 هم خودم را راحت كردم هم شما را
در وقتى كه جحا كودك بود و به مكتب مىرفت ، روزى معلمش از او پرسيد :
قال ( يعنى : گفت ) چه كلمه‌اى است ؟ گفت : مصدر . معلم عصبانى شد و گفت :
چرا جواب درست نمىدهى ؟ جحا گفت : اگر مىگفتم فعل است ، پشت سرش صحبت ماضى و مضارع و امر و مذكّر و مؤنّث و مفرد و جمع و معلوم و مجهول و . . . ، پيش مىآمد . گفتم مصدر كه هم خودم را راحت كرده باشم و هم شما را .
مصادر :
مصادر :
حكمت شريف الطّرابلسى ، نوادر جحا الكبرى ، ص 257 ؛ رمضانى ، ملّا نصر الدّين ، ص 113 .
مآخذ :
مآخذ :
حبيب اللّه كاشانى ، رياض الحكايات ، ص 235 : « طفلى را به مكتب بردند . هرقدر آخوند به او مىگفت : « بگو « الف » ، نمىگفت و چوب مىخورد . به او گفتند كه : « الف » گفتن كارى ندارد . گفت : مىدانم ، لكن مىترسم كه اگر « الف » بگويم ، بگويند به من كه :
بگو « ب » ، و چون « ب » گفتم ، خواهند گفت بگو « ت » . حال « الف » نمىگويم تا جان خود را فارغ كنم » .
540 هرچه مىخواهى از من بپرس
540 هرچه مىخواهى از من بپرس
زن جحا به همراه چند زن ديگر جهت شستن رخت به كنار درياچهء شهر رفته بودند . يكى از امرا از آن‌جا عبور مىكرد . ايستاد و با دقّتى زنان را نگاه مىكرد .
زن جحا گفت : مردكهء بىغيرت به چه نگاه مىكنى ؟ آن مرد از خادمش پرسيد :
اين زن كيست ؟ گفت : زن جحا . فردا به دنبال جحا فرستاد و او را احضار كرد .
وقتى جحا آمد ، به جحا گفت : فلان زن با اين مشخصات زن تو است ؟ گفت :
آرى . گفت : او را بفرست پيش من . جحا گفت : براى چى ؟ گفت : چند سوآل