جوحى ( فارسى ) — الصفحة ٤٥٠
مصادر :
465 از خانهء تازه عروس مىآيى
465 از خانهء تازه عروس مىآيى
روزى جحا خسته و كوفته به خانه آمد ديد كه زنش عبوس و بغض كرده و محزون گرفته نشسته است . به زنش گفت ، اين چه وضعش است ! من از صبح تا شام كار مىكنم و شب خسته و مانده به خانه مىآيم و مىبينم كه تو با قيافهء غمگين نشسته‌اى ! زنش گفت : بچهء يكى از دوستانم فوت كرده بود ، رفته بودم به تعزيت او ، اين سبب گرفتگى من است ، حالا فهميدى ! جحا گفت : درست است ! من مىدانم كه تو از خانهء تازه عروس مىآيى ، آيا اين‌طور نيست ؟
مصادر :
مصادر :
حكمت شريف الطّرابلسى ، نوادر جحا الكبرى ، ص 200 .
466 گنج متعلّق به همهء مردم است
466 گنج متعلّق به همهء مردم است
جحا در صحرا زمين را شخم مىزد كه به حفره‌اى برخورد كه در آن كوزه‌اى پر از سكّه‌هاى طلا ديد . با خود گفت : اين گنج متعلّق به همه مردم است و بايد آن را به حاكم تسليم كنم . به خانه آمد و قضيه را براى زنش تعريف كرد و گفت :
كوزه را در هميان گذارد تا نزد حاكم برد . زن كه ديد صحبت با جحا فايده‌اى ندارد ، به جاى كوزه ، سنگى در هميان گذاشت . جحا هميان را برداشته و به مجلس حاكم آمد و در حضور حاكم و مجلسيان ، هميان را خالى كرد كه ناگهان سنگ بزرگى از آن به وسط مجلس غلتيد . جحا از ديدن آن تعجب كرد اما خود را نباخت ، گفت : حضرت حاكم ! كسبهء اين شهر چون سنگى كه به مهر حكومت باشد ندارند و غالبا كم‌فروشى مىكنند ، من اين سنگ را به خدمت آوردم كه مهر كنيد تا ميزانى براى مردم باشد كه كم نفروشند .
مصادر :
مصادر :
حكمت شريف الطّرابلسى ، نوادر جحا الكبرى ، ص 164 ؛ رمضانى ، ملّا نصر الدّين ، ص 83 .