جوحى ( فارسى ) — الصفحة ٠.٤٦
سخنى در نوادر و متعلّقات آن « 1 »
سخنى در نوادر و متعلّقات آن « 1 »
سخنى در نوادر و متعلّقات آن « 1 »
بذله سخن‌خوش ، سخن مرغوب ، لطيفه ، مطايبه . بذله‌باز : شوخ ، لطيفه‌گر .
بذله‌پرداز : لطيفه‌گو . بذله‌گو : خوش‌طبع ، لطيفه‌گو .
بساطت گشاده‌زبان و مازح گرديدن . تبسّط : گستاخ‌وار از هر سو رفتن . مباسطت : با كسى فراخى ورزيدن و اين عبارت از دوستى است .
تعريض به كنايه سخن گفتن .
دعابت مزاح ، ظرافت ، خوش‌طبعى .
طرفه شگفت و نادر از هر چيزى . هر چيز نو و خوش .
طعن رنجانيدن كسى را به سخن . طعنه : عيب‌جويى كردن .
طنز فسوس كردن ، سخريه ، طعنه ، سخن به رموز گفتن .
طيبت خوش‌طبعى ، خوش‌منشى . مطايبت : هزل و خوش‌منشى كردن .
ظرافت خوش‌طبعى ، مزاح . ظريف : خوش‌طبع .
فكاهت شوخ بودن ، خوش‌طبع بودن ، مزاح براى انبساط نفس .
لاغ سخنان هزل‌آميز ، ظرافت ، خوش‌طبعى ، تمسخر و طعنه .
لطيفه هر چيز نيكو ، گفتارى نرم ، كلامى مختصر در غايت حسن و خوبى ، سخن باريك و خوش .
لودگى مزّاحى ، مسخرگى ، چككى ، بددهنى و فحّاشى .
مجون در قول و فعل بىپروا بودن ، بىباكى كردن و شوخى و هزل .
مزاح خوش‌طبعى كردن .
مضاحك جمع مضحكه : سخنان خنده‌آور ، لطيفه‌ها ، بذله‌ها .
نادره جمع آن نوادر : بىمانند ، غريب ، كم‌ياب ، گران‌مايه ، عزيز الوجود ، طرفه ،
( 1 ) . معانى اصطلاحات از لغت‌نامه داده شده است .