جوحى ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٩

بلبل درخت زردآلو

بلبل زردآلو عنك

بلبل زردآلو عنك

ملّا رضاى روضه خون * رفت رو درخت زردآلو

درخت زردآلو عَنَك * زردآلوهايش كوچولو

از گشنگى رفت رو درخت * زردآلوها را بخوره

مشدى رحيم باغبون * از در باغ آمد و ديد

گفت رو درخت چه كار دارى * مرتيكه با ريش‌سفيد

پات لب گور دزدى ميرى * كه مرده‌شورت ببره

ملّا رضا دستپاچه شد * گفتش كه بنده بلبلم

باغبونه گفت تو بلبلى * يه خورده به خون واشه دلم

ملّاهه زد زير صدا * به مثل آواز خره

مشدى رحيم خنده‌ش گرفت * گفت تو چه شيوه بلبلى

ملّا رضا گفت در جواب * مشدى رحيم مگر خُلى

بلبل زردآلو عَنَك * صداش از اين كى بهتره

سعيدى ، خنده‌هاى قهقهه‌يى و ممتاز الحكاية ، ج 1 ص 171 :

بلبل درخت زردآلو

بلبل درخت زردآلو

« سه دزد به باغى رفتند . صاحب باغ رسيد . يكى از آن‌ها به بالاى درخت زردآلو رفت ، و ديگرى در جوى آب خوابيد ، و سومى در زير پاى خر نرى نشست . صاحب باغ جلوى اوّلى آمده گفت : تو كيستى و اين‌جا چه مىكنى ؟ گفت : من بلبلم . گفت : بلبل بخواند ، پس بخوان تا بشنوم . دزد خم شده چند ضرطه بداد . صاحب باغ گفت : اين چه‌نوع خواندن است ؟

گفت : بلبل درخت زردآلو اين‌طور مىخواند . صاحب باغ از او در گذشت و به نزد دومى آمد و گفت كه : تو كيستى ؟ گفت : من آبم . گفت : آب جارى مىشود ؛ پس چرا جارى نيستى ؟

گفت : يخ بسته‌ام الآن . پيش سومى آمد ؛ از وى پرسيد كه : تو كيستى ؟ گفت كه : من كرّهء خرم .