جوحى ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٥

شرح واژگان :

جاى خود هستند » .

دهخدا ، امثال و حكم ، ج 1 ص 315 : « لرى از بقّال نخود و كشمش خريده بود كرم و مورى چند در آن بود . لر نخست حشرات را مىخورد و مىگفت - تا آخر حكايت » .

همان‌جا ، ص 215 : « گويند لرى دوغى خريد . دوغ فروش در آن آبى آلوده كرده بود كه چند بچه وزغ در ميان داشت . چون لر به آشاميدن دوغ آغاز كرد ، غوك بچگان به آواز درآمدند .

لر گفت : اگر زاقّى كنى زيقى كنى پيل ( پول ) دادم مىخورمت » .

ديوان همام ، ص 254 :

زنگىيى زشت را ظريفى ديد * گفت بايد به ريش او خنديد

با مَويز سياه بُرد جُعَل * نزد آن زشت روى گَنده بغل

گفت كِاين نُقل باده خواران است * لايق بزم شهرياران است

چون سيه دست سوى نُقل كشيد * جُعَلى چند از آن ميان بدويد

گفت كِاين‌ها گريز پايانند * به مَويز دگر نمىمانند

بخورم اوّل آن‌كه خواهد جَست * كان دگرها نمىرود از دست

خُنفَسا مىدويد از پس و پيش * زنگى از پى چو گرگ از پى ميش

بر دهان مىفكند يك‌يك را * خوش نمود آن شكار مردك را

چون كه نُقل گريز پاى بخورد * رو به نُقل شكسته پاى آورد

نه جُعَل ماند پيش او نه مويز * پيش ابله چه بانگ صبح چه تيز

شرح واژگان :

شرح واژگان :

خنفسا : حشره‌اى است از راستهء قاب بالان كوچك‌تر از جعل به رنگ سياه و بدبو ، خزوك .

جعل : حشره‌يى از تيرهء قاب بالان كه بيش‌تر در كويرها و صحارى گرم مىزيد . بدنش سياه رنگ و جزو قاب بالان درشت است ؛ سرگين غلتان ؛ گوگال ؛ گشتك .