جوحى ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٧
مآخذ :
يكى از آن دو گفت اى يارم * از خدا من يك آرزو دارم
گوسفندى رسانديم از غيب * مست و پر پشم و فربه و بىعيب
شير آن را هميشه نوشيدم * هم ز پشمش لباس پوشيدم
ديگرى گفت من هم از ايزد * حاجتى دارم ار به من بدهد
گفت آن چيست گفت در آن حال * كهنه گرگى رساند از دنبال
آيد و گوسفند تو بِدَرَد * كه ز شيرش چو تو كسى نخورد
زين سخن بُلهِ همسفر رنجيد * الغرض كار بر جدال كشيد
عاقلى از قَفاى آن دو رسيد * شرح احوال و ماجرا پرسيد
شعلهء آن نزاع را بنشاند * آستين صفا به هر دو فَشاند
گفت از عمر بىنصيب افتم * نكته اين است گفتم و رفتم
حاشَ لِلَّه ز عقل بىخبريد * نسل انسان نه بلكه تخم خريد
283 در آن واحد به سه شغل مشغولم
283 در آن واحد به سه شغل مشغولم
نادره وقتى شخصى جحا را در بيت الخلا ديد كه مشغول ريدن است و هم چيزى مىخورد و شپش هم مىكشد . آنكس پرسيد كه : چه مىكنى ؟ جحا گفت :
در آن واحد به سه شغل مشغولم : مىرينم و مىخورم و مىكشم .
مصادر :
مصادر :
نوادر الخوجه نصر الدّين افندى جحا الرّومى ، ص 49 ؛ مطايبات ملّا نصر الدّين ، ص 71 .
مآخذ :
مآخذ :
عبيد زاكانى ، رسالهء دلگشا ، ص 93 : « قزوينى نان مىخورد و گوز مىداد . گفتند : چه مىكنى ؟ گفت : نان و گوز مىخورم » .
راغب ، محاضرات الأدباء ، ج 3 ص 293 : « اعرابىيى را ديدند كه مىخورد و مىريد و مىكشت . در اين باب از او سوآل كردند . گفت : آزارى بيرون مىكنم ، و دوائى داخل مىكنم ، و دشمنى را مىكشم » .
ميدانى ، مجمع الامثال ، ج 1 ص 399 ، ذيل : صحيفة المتلمّس ( نامهء متلمّس ) : « متلمّس و