جوحى ( فارسى ) — الصفحة ١٨٧
بقيهء حكايت قاضى و خصم مردى كه گوش او مجروح بود
شكسته از اتاق بيرون آمد و دستور داد مدّعا عليه را تنبيه كنند و گفت : تو گوش او را گاز گرفته‌اى ، و افزون بر آن دست من هم شكست » .
نراقى ، طاقديس ، ص 348 - 352 :
حكايت آن شخص كه خصم گوش او را به دندان مجروح كرده بود
حكايت آن شخص كه خصم گوش او را به دندان مجروح كرده بود
آن فلان بىرحم با دندان گزيد * گوش‌هايم را ، كنون خون زان چكيد
گوش من بگرفت با دندان ز كين * پاره كرد از زخم دندان آن لعين
قاضيا هستى تو چون ميزان حق * نشر كن در حق من ديوان حق
قاضيا مِقراض جنگى و جدال * قاطع هر فتنه‌اى و قيل و قال
از قضايت منتفى كن جوش من * تا به محشر حلقه كن در گوش من
غافل‌اند اين ظالمان از روز داد * ورنه كى كردند اين ظلم و فساد
پردهء غفلت فروهشته به دل * روى مِرآت دل ، اندوده به گل
گفت قاضى قنبر و كافور را * سوى من آريد آن مغرور را
تا به ضرب دِرّه پشتش بشكنم * هم به حبسش در سيه‌چال افكنم
يا دِيَت از او ستانم يا قصاص * نيست او را رأى غير اين مناص
حكم حق است و مَناص از آن بدان * الحياةُ فى القِصاص 1 از بر بخوان
حديث : لا جبر و لا تفويض ، بل أمر بين الأمرين 2
حديث : لا جبر و لا تفويض ، بل أمر بين الأمرين 2
گوش از او ، دندان از او ، ليك اى عمو * گوش را دندان گرفتن نيست از او
نيك بنگر قاضيا اين كار كيست * اين همه تأخيرت اندر حكم چيست ؟
بقيهء حكايت قاضى و خصم مردى كه گوش او مجروح بود
بقيهء حكايت قاضى و خصم مردى كه گوش او مجروح بود
گفت قاضى گوش او را اى عمو * از چه رو دندان گرفتى گوش او
گفت خصم : اى قاضىِ با داد و دين * افترا گويد ، نكردم من چنين
عرش را ثابت كن آن‌گه نقش كن 3 * ورنه بگذر ، ترك نقش و عرش كن
مدّعى را گفت قاضى : كو شهود ؟ * اندر اين مطلب بياور زود زود
گفت اى قاضى به غير از اين دو تن * هيچ‌كس اين‌جا نبوده بىسخن
گر كسى بوده است ، كو ، گويد كه بود ؟ * ورنه بشمارد دِيَت را اين عنود
گفت قاضى : هى ! چه مىگويى ؟ بگو * ديگرى غير از خود و او را بگو