جوحى ( فارسى ) — الصفحة ٥٠
89 پايم درد مىكند نمىتوانم خط بنويسم
88 حالا بايد از گاو ترسيد
88 حالا بايد از گاو ترسيد
جحا خواست پول‌هايى كه دارد در جايى در زمين پنهان كند . در داخل خانه‌اش گودالى كند و پول‌ها را در آن‌جا دفن كرد . پس از اندك زمانى به نظرش رسيد كه جاى مناسبى نيست . پول‌ها را بيرون آورد و در جايى ديگر پنهان كرد . اما باز ديد كه آن‌جا هم مكان امنى نيست . چشمش بر تلّى مرتفع افتاد و به سرعت به باغش رفت و چوبى بريد و كيسهء پول را بر سر چوب بست و برد بر نوك تلّ نشاند و پايين آمد و نگاه كرد و به نظرش جاى محكمى آمد و گفت : اگر آدمى پرنده هم بشود بر سر آن چوب نخواهد رسيد - و با فراغت خاطر به خانه‌اش برگشت .
دزدى در گوشه‌اى كمين كرده بود و مراقب اعمال جحا بود . بعد از رفتن جحا ، كيسهء پول را از سر چوب برداشت و بر سر آن نجاست گاو ريخت . جحا آمد و كيسهء پول را نديد و به جاى آن نجاست گاو ديد . فكر طولانى كرد و گفت : سبحان اللّه ! من از آدمىزاد مىترسيدم ؛ حالا بايد از گاو ترسيد . به خدا سوگند هرگز فكر نمىكردم كه گاو بتواند بر سر تلّ رود و نجاست كند .
مصادر :
مصادر :
ابن سودون ، مضحك العبوس ، ص 35 ؛ رمضانى ، ملّا نصر الدّين ، ص 33 .
همچنين نگا : حكايت 681 .
مآخذ :
مآخذ :
نظير حكايت متن ، از بهلول ، در آبى ، نثر الدّرّ ، ج 3 ص 266 ، ديده مىشود .
89 پايم درد مىكند نمىتوانم خط بنويسم
89 پايم درد مىكند نمىتوانم خط بنويسم
روزى يكى از دوستانش پيش او آمد و استدعا كرد كه نامه‌اى جهت او به دوستش در بغداد بنويسد . جحا گفت : من وقت رفتن به بغداد را ندارم . دوستش گفت : من از تو نخواستم كه به بغداد به روى ، من خواستم كه نامه‌اى جهت دوست من به بغداد بنويسى . جحا گفت : چون خط من ناخواناست و كسى جز خودم نمىتواند