إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — الصفحة ٣٦
( مطلب ) اوّل : در لباس نمازگزارنده
و مكروه است مطلق جامهء سياه ، جز عمامه و كفش و جامهء نازكى كه حاكى عورت نباشد از براى مرد .
و مكروه است پوشيدن زيرجامه بالاى پيراهن ؛ و اين كه جامه را به طريق صمّاء بپوشند ( و صمّاء آن است كه جامه را بپوشند و دو طرف آن را از يك طرف جمع نمايد و بر يك دوش خود بيندازد ) .
و مكروه است نماز خواندن بى تحت الحنك .
و مكروه است دهن‌بند و نقاب كردن . و حرام است اين دو ، اگر مانع از قرائت شود .
و مكروه است پوشيدن قباى بسته جز در جنگ .
و مكروه است امامت بدون عباء .
و مكروه است با خود برداشتن آهن در نماز كه صدايش
] 01 / A [
نمايان باشد .
و [ مكروه است ] در جامهء كسى كه متهم باشد به نجاست . و مكروه است بر زن ، پا كردن خلخال صدادار .
و [ مكروه است پوشيدن ] جامهء شكل‌دار و دست كردن انگشتر شكل‌دار .
و حرام است نماز در پوست مرده ؛ اگرچه دباغى شده باشد .
و در پوست غيرمأكول اللحم ؛ اگرچه تذكيه شده باشد و دباغى هم شده باشد ؛ و در پشم آن و موى آن و پر و كرك « 1 » ؛ سواى آنچه استثناء شده مثل خز و سنجاب .
و در آنچه به تنهايى ساق پا را نپوشاند و پشت قدم را بپوشاند مثل شمشك ، به خلاف چكمه و جوراب .
و عورت مرد ، [ عبارت از ] قبل و دبر است . و واجب است پوشانيدن آنها با قدرت بر پوشانيدن ؛ اگرچه با برگ درخت و گل بوده باشد ؛
و اگر هيچ‌كدام [ از ] اينها ممكن نشد برهنه نماز بگزارد با آن كه ايستاده باشد اگر كسى او را نبيند ، و نشسته اگر ناظر محترم باشد ؛ و در هر حال چه نشسته چه ايستاده ، بايد به ايماء ركوع و سجود كند .
( 1 ) . در نسخه « كلك » بدل « كرك » است .