إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — الصفحة ٣١

مقصد دوم : در اوقات نماز يوميه است

فجر ؛

و در سفر ، نوافل ظهر و عصر و [ نماز ] وتيره « 1 » ساقط مىشود .

مقصد دوم : در اوقات نماز يوميه است

مقصد دوم : در اوقات نماز يوميه است

امّا نماز ظهر ، پس وقت مختصّ آن از زوال شمس است كه دانسته مىشود به زياد شدن سايهء شاخص بعد از كمى ، يا پيدا شدن آن بعد از انعدام تا به قدر اداى آن . و وقت مشترك آن با نماز عصر ، از چهار ركعت از ظهر گذشته است تا وقتى كه به وقت مغرب چهار ركعت مانده باشد . و وقت مختصّ نماز عصر ، از چهار ركعت به غروب است .

و اوّل نماز مغرب ، از غروب خورشيد است كه دانسته مىشود به غايب شدن سرخى مشرقى تا به قدر اداء آن ؛ ( و بلكه على الاظهر به مجرّد غروب قرص از نظر ، وقت مغرب متحقّق مىشود ، و احتياط به نحو اوّل است ) . پس وقت مشترك آن است با نماز عشاء تا آن كه چهار ركعت به نصف شب مانده باشد .

و وقت مختصّ نماز عشاء ، از چهار ركعت به نصف شب مانده است .

] 8 / B [

و اوّل وقت نماز صبح ، از طلوع فجر دوم است كه سفيدى ، پهن در اطراف افق باشد و وقتش باقى است تا طلوع آفتاب .

و وقت نافلهء ظهر ، از زوال خورشيد است تا آن كه سايه ضعف [ - دو برابر ] شود ؛ و اگر وقت نافله خارج شد و هنوز نافله نكرده ، ظهر را مقدّم دارد و بعد قضاى نافله را بكند ؛

و اگر وقت خارج شد در حالتى كه متلبّس به نافله بود ، اگرچه يك ركعت آن در وقت واقع شده باشد ، نافله را تمام كند و بعد ، مشغول نماز ظهر شود .

و امّا [ وقت ] نافلهء عصر ، بعد از فراغ از نماز ظهر است تا سايه ضعف ضعف [ چهار برابر ] شود ؛

و اگر وقت ، خارج شد پيش از اشتغال به نافله ، نماز عصر را مقدّم بدارد و بعد نافله را قضا كند ؛ و اگر مشغول شده ، تمام كند .

( 1 ) . نافلهء عشاء كه همان دو ركعت نماز نشسته است .