إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — الصفحة ٦٨٣
( مسائل )
به جهت مصلحت مسلمانان كنده ، ضمانى نيست .
( مسائل )
( مسائل )
[ مسئلهء ] ( اوّل ) : هرگاه طفلى را شنا ياد مىداد و او غرق شد ، ضامن است . و اگر بالغ رشيد [ ى ] را ياد مىداده ، ضامن نيست .
[ مسئلهء ] ( دوم ) : هرگاه با شخص ديگر ، بر منجنيق بودند و سنگ منجنيق را انداختند تا آن شخص ديگر ، كشته شد ؛ آنچه مقابل فعل خودش بوده ، ساقط است ؛ و در باقى ، ضمان بر اوّلى است .
[ مسئلهء ] ( سوم ) : ضمان در صورت قتل با منجنيق ، بر كسى است كه طنابها را مىكشد نه آن [ كسى ] كه چوب يا غير آن را نگاه مىدارد .
[ مسئلهء ] ( چهارم ) : هرگاه ديوارى را خراب مىكردند و بر يكى از آنان افتاد و هلاك شد ، آنچه مقابل فعل او بوده ، ساقط است .
[ مسئلهء ] ( پنجم ) : سوار ، ضامن است هر جنايت مال [ - حيوان ] را كه به دو دست و سر او باشد ؛
و اگر آن را نگاه داشته بود ، يا مىزد آن را ، يا مىراند ، جنايت دو دست و دو پاى او را ضامن است .
و اگر دو نفر سوار بودند ، در ضمان ، مساويند ؛ و اگر صاحب آن [ حيوان ] آنجا است او ، ضامن مىشود نه سوار .
[ مسئلهء ] ( ششم ) : هرگاه دابّه ، سوار را زمين زد مالك ، ضامن نيست ؛ اگرچه آنجا باشد ، مگر اين‌كه او را ، رم داده باشد .
[ مسئلهء ] ( هفتم ) : هرگاه مملوك صغير خود را سوار كرد ، جنايتى را كه سوار ضامن بود ، او ، ضامن است .
و اگر بالغ بود ،
] 102 / B [
ضمان بر رقبهء او است . و اگر جنايت مالى زد ، بعد [ از ] آزاد شدن ، سعى در اداء كند .
[ مسئلهء ] ( هشتم ) : هرگاه اذن داد از براى كسى كه داخل منزل او شود و سگ ، به او جراحتى زد ، ضامن است ؛ و اگر اذن نداده ، ضامن نيست .
[ مسئلهء ] ( نهم ) : حفظ حيوانى كه به مردم مىجهد ، لازم است ؛ و اگر اهمال