إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — الصفحة ٤٥٠

( مطلب ) اوّل : در صيغهء عتق است

و در آن ، چند مقصد است .

و در آن [ مقصد ] ، دو مطلب است :

( بدان كه ) واقع نمىشود عتق ، به كنايه ؛ بلكه لفظ صريح ، لازم دارد .

و لفظ صريح آن ، دو عبارت « 2 » است : [ تلفّظ به لفظ ] تحرير و إعتاق ؛ امّا فكّ رقبه « 3 » و سائبه « 4 » و مثل اينها ، صريح نيست .

و اگر گفت :

] 531 / B [

به كنيزش ، « يا حرّة » « 5 » ! ، آزاد مىشود ؛

و اگر گفت : « قصد كردم كه صدا بزنم او را به اسمى كه در سابق داشت » ، يا « صفتى كه در سابق داشت » كه آزاد بود ، قبول مىشود از او .

و اگر گفت : « أنت حرّة » « 6 » و اسم او هم حرّة است ؛ اگر قصد انشاء كرد ، آزاد

( 1 ) . آزاد كردن بنده . ( 2 ) . در نسخه « چيز » بدل « عبارت » است . ( 3 ) . آزاد كردن بنده . ( 4 ) . آزاد . ( 5 ) . اى زن آزاد . ( 6 ) . تو آزادى .