إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — الصفحة ٤٣٥
مطلب دوم : در احكام ظهار است
( ركن ) چهارم : [ در ] مشبّه بها است ؛
( ركن ) چهارم : [ در ] مشبّه بها است ؛
و او مادر است اجماعا ؛ و در غير مادر از محرّمات نسبى يا رضاعى ، دو قول است . « 1 »
و اگر تشبيه كرد او را به غير مادر به سواى پشت او ، واقع نمىشود ؛
و [ نيز ] واقع نمىشود اگر بگويد : « أنت علىّ كظهر الأجنبية » يا « [ أنت عليّ ] كظهر الملاعنة » يا « [ أنت عليّ ] كظهر أخي و أبي » يا « [ أنت عليّ كظهر ] امّ زوجتي » يا « [ أنت عليّ ك ] زوجة أبي » و يا « [ أنت عليّ كزوجة ] إبني » .
و اگر زن به شوهر بگويد : « أنت عليّ كظهر امّي » واقع نمىشود .
مطلب دوم : در احكام ظهار است
مطلب دوم : در احكام ظهار است
و در آن ، مسائلى [ چند ] است :
[ مسئلهء ] ( اوّل ) : حرام است در ظهار مطلّق وطى ، تا كفّاره بدهد ؛ چه به طعام باشد يا غير آن ؛ و بعضى گفته‌اند : تقبيل « 2 » و لمس [ او ] هم حرام است . « 3 »
و اگر پيش از كفّاره وطى كرد ، دو كفّاره لازم مىشود .
و اگر وطى را مكرّر نمود ، از براى هر وطيى يك كفّاره بدهد .
و اگر در وسط روزه به جهت كفّاره وطى كرد ، كفّاره را از اوّل بگيرد .
[ مسئلهء ] ( دوم ) : حرام نيست در ظهار مشروط مگر به وقوع شرط ؛ اگرچه شرط وطى او باشد .
[ مسئلهء ] ( سوم ) : اگر از [ اداى ] كفّاره عاجز است ، استغفار كند و وطى نمايد .
[ مسئلهء ] ( چهارم ) : واجب نيست كفّاره مگر به عود ؛ يعنى قصد وطى ؛ و وجوب ، مستقرّ نيست ، بلكه به معنى حرمت وطى است بىكفّاره ؛ پس اگر او را طلاق رجعى داد ، پس مراجعه نمود ، بر او حرام است تا [ اين كه ] كفّارهء ظهار را بدهد .
] 331 / A [
و اگر تزويج كرد او را بعد از عدّه ، يا طلاق به اين بود و در عدّه او را تزويج نمود ، كفّاره ندارد .
( 1 ) . همان ، ص 278 - 282 . ( 2 ) . بوسيدن . ( 3 ) . نك : الخلاف ، ج 4 ، ص 539 ، م 22 و المبسوط ، ج 5 ، ص 154 - 155 .