إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — الصفحة ٤٣٤

( ركن ) سوم : مظاهر منها است ؛

كرد ؛

و اگر مقصود ظهار شرعى است ، واقع نمىشود . و اگر ظهار كرد زن خود را معلّق بر ظهار فلانه بىآن‌كه قيد اجنبيه كند و بعد از آن ، اجنبيه را تزويج كرد ، و ظهار كرد ، هر دو ظهار ،

] 131 / B [

واقع مىشود .

( ركن ) دوم : [ در ] مظاهر است ؛

( ركن ) دوم : [ در ] مظاهر است ؛

و شرط است [ كه مظاهر ] :

[ الف ] : بالغ ؛

[ ب ] : عاقل ؛

[ ج ] : مختار ؛

[ د ] : قاصد باشد ؛ پس اگر به خلع قصد طلاق نمود ، واقع نمىشود .

و ظهار ذمّى و بنده و خصىّ و مجبوب - اگر گفتيم [ - قائل شديم در مجبوب ] به ظهار ، غير وطى ، مثل لمس هم حرام مىشود - ، صحيح است .

( ركن ) سوم : مظاهر منها است ؛

( ركن ) سوم : مظاهر منها است ؛

و شرط است [ كه زن ] ، منكوحهء به عقد باشد ؛ پس اگر معلّق كرد ظهار را بر نكاح او ، واقع نمىشود .

و بايد طاهر باشد از حيض و نفاس و در آن طهر با او مواقعه نكرده باشد ، و اين در وقتى است كه زوج ، حاضر باشد و زوجه ، از اهل حيض باشد ؛

و اگر غايب باشد به غيبتى كه با آن طلاق صحيح است ، يا حاضر باشد و زوجه آيسه يا صغيره باشد ، صحيح است .

و در شرط بودن دخول ، دو قول است ؛ « 1 » و به قول كسى كه شرط مىداند [ دخول را ] ، دخول در دبر كافى است .

و اقوى واقع شدن ظهار است به مستمتعه و كنيز موطوئه .

و واقع مىشود به رتقاء - كه زنى است كه رتق دارد ؛ يعنى فرجش بسته است - و به مريضه و صغيره و ديوانه .

( 1 ) . نك : غاية المراد ، ج 3 ، ص 274 - 275 .