إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — الصفحة ١٣٩

( قاعده )

نمايد « 1 » .

( بيستم ) : پوشانيدن مرد است سر خود را ، اگرچه به زير آب رفتن باشد .

( بيست و يكم ) : صيد است يا خوردن صيد ؛ و تخم [ و جوجهء ] آن و ملخ ، در حكم صيد است . و اگر محرم صيد [ و ذبح ] كرد ، ميته است ؛ و اگر محلّ آن را در حلّ ذبح كرد ، محلّ ، مىتواند آن را بخورد ، اگرچه در حرم بوده باشد .

( فائده )

( فائده )

اگر ميانهء زن و شوهر اختلاف شد كه عقد نكاح در حال احرام واقع شده ، تا باطل باشد ، يا در حلّ واقع شده ، تا صحيح باشد ، قول آن كس كه مىگويد در حلّ بوده ، مقدّم است ؛ ولى اگر زن بگويد در حال احرام بوده ، حقّ مطالبهء مهر [ را ] ندارد . و اگر كسى را وكيل كرده بود كه از براى او عقدى واقع بسازد ، و آن وكيل ، وقتى آن عقد را واقع ساخت كه موكّل ، محرم بود ، باطل است .

( قاعده )

( قاعده )

جايز است در حال احرام ، رجوع در طلاق رجعيه ( على قول ) « 2 » و خريدن كنيز .

و اگر مضطرّ شد محرم ، به خوردن طعامى كه بوى خوش دارد ، يا مضطرّ شد به لمس آن طعام ، بينى خود را بگيرد كه بويش را نشنود .

و اگر محرم غير از زيرجامه لباسى ندارد ، و همان را بپوشد ؛ ولى تكمه‌هاى طيلسان را اگر پوشيد ، نيندازد ؛ اگر مضطرّ به پوشيدن آن شد .

و محرم مىتواند كه شپش را از بدن خود بگيرد ، و در جاى ديگر از بدن بگذارد ؛ و مىتواند كه كنهء بزرگ را از بدن بيندازد ، بلكه مطلق كنه را .

و زن روى خود را باز بگذارد ؛ و جايز است مقنعه را از سرش تا طرف بينى بيندازد .

و مكروه است از براى محرم ، حمل حربه و سلاح ؛ و همچنين محرم شدن در

( 1 ) . « بنابر قولى » در متن ارشاد الأذهان وجود ندارد و در نسخهء مترجم نيز در حاشيه افزوده شده ولى در نسخهء كاتب در متن قرار گرفته است . ( 2 ) . « على قول » در متن ارشاد الأذهان و در نسخهء مترجم وجود ندارد ؛ ولى در حاشيهء نسخهء كاتب ، با قلمى متفاوت ، افزوده شده است .