إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — الصفحة ١١١
( مسائل )
و مكروه است بر روزه‌دار بوسيدن زنان ، و لمس [ كردن ] آنان و بازى كردن با آنان ، و سرمه با آنچه كه در آن چادر و يا مشك باشد ، و خون گرفتن مضعف ، و حمّام رفتن و مضعف ، و دواء كردن [ به ] بينى مادامى كه به حلق نرسد ، و بو كردن گلها خصوصا گل نرگس ، و تر كردن جامه را و پوشيدن [ آن ] ، و نشستن زن ، ميان آب .
و اگر جنب شد [ و ] خوابيد با نيّت غسل و صبح شد و او غسل نكرده بود ؛ « 1 » يا در روز جنب شد ؛ يا نگاه كرد به زنى و محتلم شد ؛ يا گوش ، به صدايى داد و محتلم شد ، روزه‌اش باطل نمىشود . « 2 »
( مسائل )
( مسائل )
( اوّل ) اگر مضمضه كرد به جهت خنكى ، و آب در حلق او رفت ، قضا كند .
( دوم ) اگر مضمضه كرد به جهت وضو ، و آب در حلق او رفت ، چيزى بر او نيست .
( سوم ) اگر به جهت دواء يا محض عبث ، آب در دهان خود كرد و به حلقش رسيد ، قضا دارد ، بنابر قولى . « 3 »
( چهارم ) اگر در بن دندان او از شب غذايى مانده و او عمدا فرو برد ، كفّاره دارد .
( پنجم ) اگر در احليل خود
] 22 / B [
دوايى كرد كه به جوفش رسيد ، قضا لازم است ، بنابر قولى . « 4 »
( ششم ) باطل نمىشود ، روزه به مكيدن انگشتر يا چيز ديگر .
( هفتم ) باطل نمىشود [ روزه ] ، به خاييدن [ - جويدن ] قندران .
( هشتم ) باطل نمىشود روزه به خاييدن طعام به جهت طفل يا مرغ .
( نهم ) باطل نمىشود [ روزه ] ، به نشستن مرد در آب .
( 1 ) . در نسخه ، چنين ترجمه شده است : « و اگر جنب شد خوابيدن با نيّت غسل و اگر صبح شد و او غسل نكرده بود » . ( 2 ) . « در صورت عدم عادت » ؛ [ شيخ محمّد على ] . ( 3 ) . براى تفصيل اين موارد ، نك : غاية المراد ، ج 1 ، ص 307 - 308 . ( 4 ) . نك : المبسوط ، ج 1 ، ص 273 ؛ مختلف الشيعة ، ج 3 ، ص 283 ، م 32 .