إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — الصفحة ٨٥

( مقصد ) اوّل : در شرايط وجوب زكات است و وقت زكات است

و كلام در سه امر است :

و در آن ، چند مقصد است :

( بدان كه ) واجب مىشود زكات بر هر بالغ عاقلى كه آزاد باشد و مالك نصاب باشد و متمكّن از تصرّف در مال خود بوده باشد ؛

پس به اين قاعده ، واجب نمىشود بر كودك و نه بر ديوانه ( كه جنون دائمى داشته باشد ) ؛

بلى ، مستحبّ است كسى كه در مال آنان على سبيل الولاية تصرّف و تجارت مىكند ، كه او زكات را بيرون آورد ؛

و اگر ولىّ از براى خودش تجارت مىكند و غنى هم هست « 1 » منفعت ، مال او است و زكات بر او ، مستحبّ است .

] 42 / B [

" و اگر ولى نبود ، يا ولى بود ولى چيز [ - مال ] دار نبود ، ضامن است و

( 1 ) . « و ملاحظهء . . . صغير را كرده و به عنوان قرض ، سرمايه را برداشته » . [ شيخ محمّد على ] .