إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — الصفحة ٧٥
خاتمه
كافى است . « 1 »
و مخفى نماند كه در نماز احتياط ، حمد لازم دارد و تسبيحات نمىشود خواند ؛ و اگر ما بين نماز و نماز احتياطى مبطلى به عمل آمد ، صحّت نماز ، محلّ اشكال است ؛
و در مطلق شكّ در نافله ، بنا را بر كمتر بگذارد بهتر است ؛ اگرچه بر زياده هم مىشود ، بنا بگذارد .
( مسئله )
( مسئله )
( بدان كه ) واجب مىشود سجدهء سهو ، در چند مورد :
( اوّل ) : حرف زدن در نماز ، سهوا ؛
( دوم ) : شكّ ميانهء چهار و پنج است ؛
( سوم ) : نشستن در حال قيام يا قيام در حال نشستن است با آن‌كه تلافى كند آن را در نماز بنا بر بعضى از فتاوا ؛ « 2 »
( چهارم ) : زياده و كمى در نماز است از روى فراموشى ، به شرط آن‌كه ركن نباشد بنا بر قولى . « 3 »
و سجدهء سهو دو سجده است بعد از نماز ؛ كه فاصله بيندازد ميانهء آن دو سجده به نشستنى و بگويد در هر دو سجده : « بسم اللّه و باللّه اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد » ، يا بگويد : « بسم اللّه و باللّه السلام عليك أيّها النبيّ و رحمة اللّه و بركاته » و بعد ، تشهّد خفيف دهد و سلام بگويد .
خاتمه
خاتمه
هر كه از مكلّفين [ كه ] ترك نماز را حلال دانست ؛ اگر بر فطرت اسلام متولّد شده ، كشته شود ، مگر آن‌كه به شبهه باشد ؛
و اگر اوّل كافر بوده و بعدا مسلمان شده بود ، به او توبه دهند ؛
] 12 / B [
و اگر توبه نكرد ، او را بكشند ؛
و اگر مستحلّ ترك نماز نشود ، تعزير شود تا سه دفعه ؛
( 1 ) . « بنابر بعضى اقوال ؛ ولى خالى از اشكال نيست » . [ شيخ محمّد على ] . ( 2 ) . نك : ص 97 ، رقم 2 . ( 3 ) . همان .