إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — الصفحة ٥٠

مقصد دوم : در [ بيان ] نماز جمعه است

( چهارم ) : نگاه كردن در حال ايستادن است به محلّ سجده ؛

و در حال قنوت ، به كف دست ؛

و در حال ركوع ، به ميان دو پا ؛

و در حال سجده ، به طرف بينى ؛

و در حال تشهّد ، به كنارش نگاه كند .

( پنجم ) : اين است كه در حال قيام دو دست

] 31 / B [

خود را بر ران خود ، محاذى زانو بگذارد ؛

و در حال قنوت ، مقابل صورتش بگيرد ؛

و در حال سجود ، محاذى دو گوشش بگذارد ؛

و در حال تشهّد ، بر رانش بنهد .

( ششم ) : تعقيب است و بهترين آن ، تسبيح حضرت فاطمه عليها السّلام است .

مقصد دوم : در [ بيان ] نماز جمعه است

مقصد دوم : در [ بيان ] نماز جمعه است

و آن ، دو ركعت است مثل نماز صبح كه بدل از ظهر است ؛

و وقت [ خواندن ] آن از هنگام زايل شدن شمس است از دايرهء نصف النهار در روز جمعه ، تا هنگامى كه سايهء هر چيزى ، به قدر آن شود ؛

و اگر وقت گذشت و هنوز به آن مشغول نشده ، نماز ظهرش را بكند .

و واجب نمىشود نماز جمعه مگر به چند شرط ، از آن جمله :

[ الف ] حضور امام عادل يا كسى كه امام او را امر به [ اقامهء ] صلات كند و ؛

[ ب ] پيدا شدن چهار نفر با امام و ؛

[ ج ] جماعت بودن و ؛

[ د ] دو خطبه خواندن [ در حال ] ايستاده كه هر يك [ از ] آنها مشتمل باشد بر حمد خدا و صلوات بر پيغمبر و آل پيغمبر عليهم السّلام و موعظه كردن و خواندن سورهء مختصرى و ؛

[ ه ] نبودن نماز جمعهء ديگر كه ميانهء اين دو [ نماز ] جمعه ، كمتر از يك فرسخ باشد و ؛

[ و ] مكلّف بودن و ؛