إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — الصفحة ٤٨

هفتم : تشهّد است

و اگر نمىتواند بر پيشانى خود سجده كند ، بر دو طرف پيشانى - كه جبينين باشد - سجده كند ؛

و اگر از آن هم متعذّر است ، بر ذقن [ - چانه ] خود سجده نمايد .

و مستحبّ است تكبير گفتن به جهت سجود در حال ايستاد [ ه ] ،

و دو دست را پيش [ از سجده ] بر زمين گذاردن ،

و دماغ [ - بينى ] را به خاك ماليدن ،

و دعا خواندن

و تسبيح گفتن سه مرتبه ، يا پنج مرتبه ، يا هفت مرتبه ؛

و تورّك ، ( كه بر ران چپ بنشيند و پاها را بيرون آورد و پاى چپ را بر زمين گذارد و ظاهر پاى راست را بر باطن پاى چپ بنهد ) .

و دعا [ خواندن ] در آن وقت ؛

و جلسهء استراحت ؛ كه بعد از فراغ [ از ] دو سجده باشد ؛

و گفتن « بحول اللّه و قوّته ( أقوم و اقعد و أركع و أسجد ) » ؛

و تكيه كردن بر دو دست [ به ] هنگام برخاستن و دو زانو را پيش [ از برخاستن ] بلند كردن .

و مكروه است إقعاء ( و آن تكيه دادن بر جلو دو پا است بر زمين ، و نشستن بر پشت پا ) .

هفتم : تشهّد است

هفتم : تشهّد است

( بدان كه ) واجب است تشهّد خواندن بعد از هر دو ركعت از نماز و در آخر نماز سه ركعتى و چهار ركعتى ؛

و كيفيت آن ، [ گفتن ] شهادتين و صلوات بر پيغمبر و آل او صلوات اللّه عليهم ، است ؛ و واجب است نشستن ، در حال تشهّد با طمأنينه ؛

و [ واجب است ] كسى كه تشهّد را نداند ، ياد بگيرد .

و مستحبّ است تورّك در آن و زيادى دعا .