إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — الصفحة ٤٢
مقام دوم : در [ بيان ] ماهيت نماز است
و مستحبّ است بلند كردن صدا در اذان ؛
و همچنين حكايت اذان « 1 » . و تبديل [ كردن ] « حىّ على خير العمل » به « الصلاة خير من النوم » ، بدعت و حرام است .
] 11 / B [
و مكروه است در مسجد ، ترجيع در غير شعر [ ها ] « 2 » ؛ چه آن‌كه مطلق شعر [ خواندن ] مكروه است ؛ بلكه مطلق حرف دنيايى ، و حرف زدن از براى غير آنچه متعلّق به نماز است در بعد از « قد قامت الصلاة » . [ و نيز مكروه است ] نگاه كردن به راست و چپ . « 3 »
و اگر در [ گويندهء ] اذان ، گفت‌وگويى شد ؛ و اگر كه امر داير شد كه مؤذّن ، كه باشد ، پس مقدّم دارند اعلم را ؛
و اگر مساوى شدند ، قرعه بزنند ؛
و جايز است كه همه يك دفعه اذان بگويند ، و بهتر آن است كه ، هر يك اذان بگويند بعد از فراغ ديگرى [ از اذان ] .
( و امام اكتفا مىكند به اذان منفرد ) و اگر اقتداء كند به امام غير مرضىّ ، عقب او اذان خود را بگويد ؛
و اگر ترسيد كه به نماز نرسد ، اكتفا كند به دو تكبير و « قد قامت الصلاة » ، و در اذان [ هر ] آنچه آن امام غير مرضىّ ترك مىكند - مثل « حىّ على خير العمل » را كه نواصب نمىگويند - ، آن [ كسى ] كه « 4 » اقتداء مىكند ، در اذان خود بايد بگويد .
مقام دوم : در [ بيان ] ماهيت نماز است
مقام دوم : در [ بيان ] ماهيت نماز است
و در آن ، چند مقصد است .
( 1 ) . تكرار كردن شنوندهء اذان ، اذان را ( باقرى ) . ( 2 ) . در متن ترجمه لفظ شعر آمده است و در متن علّامه به صيغهء جمع . ( 3 ) . در متن ترجمه آمده است : به چپ و راست . ( 4 ) . در نسخه « اين‌كه » بدل « آن كسى كه » مىباشد .