إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — الصفحة ٤١

و امّا كيفيت اذان :

صبح و مغرب .

و اذان عصر ، در روز جمعه و [ روز ] عرفه ساقط است ؛

و ( ساقط است از قاضيى كه مؤذّن هم باشد در اوّل ورودش ) ؛

و [ همچنين ] ساقط است از جماعت دوم ؛ اگر هنوز جماعت اوّل [ نماز ] ، متفرّق نشده باشد .

و امّا كيفيت اذان :

و امّا كيفيت اذان :

[ اذان عبارت از ] چهار تكبير است و دو مرتبه شهادت به توحيد ، و دو مرتبه [ شهادت به ] نبوت [ است ] و دو مرتبه [ دعوت كند ] به نماز خواندن ، و دو مرتبه به رستگارى خواندن ، و دو مرتبه به بهترين اعمال خواندن [ است ] ، پس دو تكبير و دو تهليل .

و اقامه ، مثل اذان است جز آن‌كه در اقامه ، در اوّلش دو تكبير است و در آخر ، يك تهليل و دو مرتبه « قد قامت الصّلوة » ، بعد از « حىّ على خير العمل » ، علاوه دارد .

و اذان كافر و طفل غير مميّز و بىترتيب گفتن ، اعتبار ندارد ؛ و صحيح است [ اذان ] از طفل مميّز .

و مستحبّ است اين كه مؤذّن :

[ الف ] : عادل باشد و ؛

[ ب ] : با صدا [ باشد ] و ؛

[ ج ] : وقت‌شناس باشد و ؛

[ د ] : با وضو ، اذان بگويد و ؛

[ ه ] : بر بالاى بلندى برود و ؛

[ و ] : در مقابل قبله بايستد و ؛

[ ز ] : با تأنّى ، اذان بگويد و ؛

[ ح ] : اقامه را تند بگويد و ؛

[ ط ] : و در آخر هر فصلى ، مثل آخر « حىّ على خير العمل » ، وقف كند و ؛

[ ى ] : در ميانهء فصول ، حرف نزند و ؛

[ ك ] : فاصله بيندازد ميانهء اذان و اقامه به دو ركعت [ نماز ] يا به [ يك ] سجده يا به نشستن . و در ميان اذان و اقامهء مغرب فاصله بيندازد به [ يك ] گام برداشتن يا سكون كمى ؛