ترجمه شرح باب حادى عشر يا جامع شهرستانى ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٦
مقصد سوم در بيان نامهاى ائمه‌ى معصومين عليهم السلام بعد از حضرت على عليه السلام
تخلف كنند از آن لشگر و هم ثابت شده است كه چون ابو بكر بعد از از عيادت آنحضرت مراجعت كرد بمدينه آن حضرت متغير شده انكار فرمود بر او و مجددا امر اكيد فرمود بر خروج او ساير لشگر پس ثابت شد كه او منصوص و منصوب نبوده است براى خلافت و اگرنه امر بخروج او صادر نميشد .
ششم آنكه هيچيك از كسانى كه ادعاء خلافت براى ايشان شده است جز على عليه السّلام صلاحيت براى امامت و خلافت نداشتند پس هم خود آنحضرت امام باشد و دليل بر اينكه جز على كسى اهليت و صلاحيت براى امامت نداشته آنست كه تمام ايشان ظالم بودند چون در اول عمر سالها عبادت اصنام مينمودند و مشرك به خدا بودند و ظالم سزاوار امامت نباشد بدليل آيهء شريفه ( ( لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ ) ) و چون ثابت شد كه ديگران اهليت و قابليت براى امامت نداشته‌اند و هم ثابت شد وجوب نصب امام پس ثابت شد نص بر على عليه السّلام و امامت و خلافت آن جناب بعد از رسول - خدا صلى اللّه عليه و إله و همين است مطلوب ما .
مقصد سوم در بيان نامهاى ائمه‌ى معصومين عليهم السلام بعد از حضرت على عليه السلام
مقصد سوم در بيان نامهاى ائمه‌ى معصومين عليهم السلام بعد از حضرت على عليه السلام
مصنف گويد : و امام بعد از على عليه السّلام پسر بزرگ آنحضرت حسن بن على است و بعد از آن جناب پسر ديگر آنحضرت حسين بن على است و بعد از آنسرور پسرش على بن الحسين است و بعد از او پسرش محمّد بن على الباقر است و بعد از او پسرش جعفر بن محمّد الصادقست و بعد از او پسرش موسى بن الجعفر الكاظمست و بعد از او پسرش على بن موسى الرضا است