تحسين و تقبيح ثعالبى ( فارسى ) — الصفحة ٣٦٠

تعليقات

( 561 ) . و من يغترب عن قومه لم يزل يرى . . . .

اللطائف : با اختلاف « مصارع . . . مسحبا » به « ملوما و مظلوما مجرّا و مسحبا » .

ديوان ، ص 113 ؛ نهاية الإرب ، ج 3 ، ص 66 .

( 562 ) . فيابن أبى حلّ لا تغترب إنّ غربتى . . . .

اين بيت در ديگر آثار شاعر به نام العتابى آمده است .

اللطائف ، ص 188 ؛ يواقيت ،

A

86 .

( 563 ) . لا يعدم المرء كنّا يستكنّ به . . . .

اين دو بيت در ديوان شاعر نيامده است .

التمثيل و المحاضرة ، ص 351 ؛ يتيمة الدهر ، ج 4 ، ص 332 .

( 564 ) . جزى اللّه الفراق خيرا . . . .

خداوند ، فراق را جزاى نيك بدهاد ؛ زيرا هجران همان قطرهء اشكى همراه با آهى آتشين است ، سپس فراق ، پناه به خدا و توكّل بر او ؛ سپس آرزو و اميد داشتن به آينده است . و خداوند زشت گرداند ملاقات را ؛ چون ملاقات ، خوشحالى لحظه‌اى و غم روزهاى زيادى است ؛ و شادى ساعتى و دل‌افسردگى روزگارى .

( 565 ) . ليس عندى شحط النوى بعظيم . . . .

گويندهء اين ابيات شناخته نيست .

اللطائف : با اختلاف « شحط » به « سخط » و « لموقع » به « للذة » .

اللطائف ، ص 191 .

( 566 ) . ما خلق الفراق . . . .

هجران جز براى عذاب دادن عاشقان آفريده نشده است .

( 567 ) . لو حار مرتاد المنيّة لم يجد . . . .

اللطائف : با اختلاف « حار » به « دار » .

ديوان : با اختلاف « يجد » به « يرد » و « غير » به « إلّا » و « إلى » به « على » .

در ديوان گفته شده كه شاعر اين بيت را طى قصيده‌اى در مدح نوح بن عمر السكّسى سروده است .

ديوان ، ص 123 ؛ اللطائف ، ص 191 .