تحسين و تقبيح ثعالبى ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٦

تعليقات

( 484 ) . چنان كه به مطبوخ غاريقون كنند .

غاريقون معرّب واژهء

nokiraga

است و آن قارچى با گونه‌هاى بسيار است كه برخى از آنها خوراكى و برخى مصارف دارويى دارند . حكيم ميسرى پزشك قرن چهارم چنين سروده است :

ز غاريقون توش بينى و سدّه * گشايد زود از امعا و معده

دما و صدع و باد زشت و بلغم * همه از دردمندان او كند كم

فرهنگ فارسى ، ج 2 ؛ دانشنامه در علم پزشكى ، ص 38 .

( 485 ) . تركت النبيذ و شرّابه . . . .

اين دو بيت در ديگر آثار ثعالبى به عبيد اللّه ( اللطائف : عبد اللّه ) الميكالى نسبت داده شده است . و احتمال دارد كه متكالى مصحّف ميكالى باشد ؛ يعنى عبيد اللّه بن على ميكالى ، مكنّى به ابو الفضل . وى از خراسان بود و به گفتهء ثعالبى شعرهاى او حالت ضرب المثل يافته و به سال 436 ق درگذشته است .

يتيمة الدهر ، ج 4 ، صص 354 - 381 ؛ ترجمهء ثمار القلوب ، ص 455 .

( 486 ) . اسقنى الرّاح فى شباب النهار . . . .

در بامدادان ، به من شراب بنوشان .

در ديوان شاعر و ديگر آثار مؤلّف ، مصراع دوّم اين بيت چنين است : « و انف همّى بالخندريس العقار » .

ديوان ، ص 184 ؛ اللطائف ، ص 154 .

( 487 ) . إنّ شرب المدام سير إلى . . . .

اين بيت در يواقيت به نام ابن معتزّ ، و ديگر آثار مؤلّف به نام محمّد بن عبد الرحمن عطوى شاعر قرن سوم هجرى آمده است .

الإعجاز و الإيجاز ، ص 122 ؛ التمثيل و المحاضرة ، ص 207 ؛ خاصّ الخاص ، ص 177 ؛ لباب الآداب ، ج 2 ، ص 91 .

( 488 ) . اللّيل مثل الضرير وصفا . . . .

اين دو بيت در ديگر آثار ثعالبى به ابو عبد اللّه ، حسين بن احمد بن محمّد ، معروف به ابن حجّاج كه از شعراى قرن چهارم هجرى است نسبت داده شده است .

اللطائف ، ص 155 ؛ يواقيت ،

A

70 .