تحسين و تقبيح ثعالبى ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٥

تعليقات

اللطائف : با اختلاف « الموجود » به « الجود » .

اما ثعالبى در كتاب ديگر خود از قول محمّد عمر واقدى ، عبارت مذكور را بدون ذكر نام مأمون چنين آورده است : « البخل بالموجود من سوء الظّنّ بالمعبود » .

اللطائف ، ص 103 ؛ التمثيل ، ص 44 .

( 361 ) . البخيل أبدا ذليل و لا مروة لبخيل .

بخيل همواره خوار و ذليل است و از جوانمردى بىبهره .

در ديگر آثار ثعالبى عبارت مذكور به صورت دو عبارت جداگانه آمده است .

اللطائف ، ص 104 ؛ التمثيل ، ص 440 .

( 362 ) . بشّر مال البخيل بحارث أو وارث .

ثروت بخيل را مژده بده كه يا به وسيلهء مصيبتى از بين مىرود يا به وارثى مىرسد .

اين عبارت در ديگر آثار ثعالبى به ابن المعتزّ نسبت داده شده است .

التمثيل ، ص 440 ؛ اللطائف ، ص 104 ؛ خاصّ الخاص ، ص 11 ؛ التمثيل و المحاضرة ، ص 440 ؛ الإعجاز و الإيجاز ، ص 28 .

( 363 ) . لا يسود أمير بخيل و لو . . . .

اللطائف و يواقيت : با اختلاف : « يافوخه » به « بيافوخه » .

اللطائف ، ص 104 ؛ يواقيت ،

A

47 .

( 364 ) . و ما الحقد إلّا توأم الشكر للفتى . . . .

در ديگر آثار ثعالبى اين دو بيت به نام رومى آمده است و از جمله امثال سائرهء اوست .

التمثيل : با اختلاف « الحقد » به « الحمد » و « فى الفتى » به « للفتى » .

اللطائف ، ص 105 ؛ ديوان ، ج 2 ، ص 270 ؛ التمثيل ، ص 100 .

( 365 ) . الحقود و الحسود لا يسودان .

كينه‌توز و حسود به رياست و بزرگى نمىرسند .

اللطائف ، ص 106 ؛ يواقيت ،

B

47 .

( 366 ) . الحياء شعبة من الإيمان .

سيوطى حديث مذكور را در كتاب خود چنين آورده است : « الحياء و العىّ شعبتان من الإيمان ، و