تحسين و تقبيح ثعالبى ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٠

تعليقات

( 220 ) . ابو محمّد السلمى

محمّد بن حسين بن محمّد بن موسى أزدى ، ملقّب به ابو عبد الرحمن از علماى متصوفّه است .

در سال 330 ق تولّد يافت و سال 412 ق زندگى را بدرود گفت . وى چندين كتاب تأليف كرد مانند : حقائق التفسير ، كه مختصرى است دربارهء طريقهء تصوّف ؛ و كتاب طبقات الصوفيّه . خواجه عبد اللّه انصارى مضامين اين كتاب را در هرات به هنگام وعظ املا كرده است كه به نام طبقات انصارى معروف گشته است .

الأعلام ، ج 3 ، ص 889 ؛ يتيمة الدهر ، ج 4 ، ص 91 .

( 221 ) . قد كانت الضيعة فيما مضى . . . .

اللطائف : با اختلاف « تغلّ » به « تعدّ » و « ينج » به « ينجو » .

اللطائف ، ص 60 ؛ يواقيت ،

B

31 ؛ يتيمة الدهر ، ج 4 ، ص 92 .

( 222 ) . قد قلت قولا سديدا . . . .

ديوان : با اختلاف « قد قلت » به « إليك » .

ديوان ثعالبى ، ص 17 ؛ اللطائف ، ص 59 .

( 223 ) . جنّة الرجل داره .

بهشت مرد ، خانهء اوست .

اللطائف ، ص 60 ؛ يواقيت ،

A

32 .

( 224 ) . احنف

احنف بن قيس بن معاويه تميمى ، از شجاعان و فصحاى عرب است كه در حلم و بردبارى به او مثل مىزدند . او حضرت پيامبر - صلى اللّه عليه و آله و سلّم - را دريافت ، در فتح خراسان شركت جست و در واقعهء صفّين همراه حضرت امير بود . به سال 72 ق در كوفه وفات يافت .

الطبقات ، ج 7 ، ص 93 ؛ تاريخ الإسلام ، الذهبى ، ج 3 ، ص 129 .

( 225 ) . و احنف گفت : سراى . . . .

ذكر أحنف ألدور ، فقال : لتكن أوّل ما يشترى و آخر ما يباع .

اللطائف ، ص 60 ؛ يواقيت ، ص

A

32 .