تحسين و تقبيح ثعالبى ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٩

تعليقات

ديوان : با اختلاف « أعظم » به « أرفع » .

اللطائف : با اختلاف « بعد » به « بعض » .

التمثيل و المحاضرة ، ص 144 ؛ ديوان ، صص 233 - 234 ؛ اللطائف ، ص 28 .

( 97 ) . وزارة الحضرة الكبيرة . . . .

وزارت دربار شاهان ، بزهى بزرگ است . وارد ماجراى اين‌گونه وزارت مشو و خواهان آن مباش ؛ زيرا وزارت محنتى است هلاك‌كننده .

ديوان ، ص 266 ؛ التمثيل و المحاضرة ، ص 144 ؛ اللطائف ، ص 28 .

( 98 ) . إنّ الناس يعملون الخيرات و إنّما يعطون . . . .

مردمان به كارهاى نيك دست مىزنند و در روز رستاخيز ثواب و پاداش كارهاى نيكشان ، در خور مقدار عقلهايشان خواهد بود .

( 99 ) . و حلاوة الدنيا لجاهلها . . . .

شيرينى و آسايش دنيا از آن كسى است كه جاهل و نادان باشد و تلخى و رنج آن دامنگير عاقلان مىگردد .

اين بيت در ديوان شاعر نيامده است .

اللطائف ، ص 31 ؛ التمثيل و المحاضرة ، ص 251 .

( 100 ) . و جهل چون آيينه هميشه زنگ گرفته . . . .

پس از مقايسهء اين قسمت از متن ، با اصل عربى آن در يواقيت ، روشن شد كه مترجم دچار اشتباه شده است ، چون متن عربى عبارات فوق چنين است : « و الجهل كالمرآت الصدئة ، فلا يرى صاحبها إلّا مسرورا أبدا نشيطا ، قبل الشرب و بعده » .

و ترجمهء درست عبارت بدين ترتيب است : « و جهل چون آيينه است هميشه زنگ گرفته ، پس لابد صاحب او را الّا شادمان و بانشاط نبينند ، چه پيش از شرب و چه بعد از شرب » .

اللطائف ، ص 31 ؛ التمثيل و المحاضرة ، ص 251 .

( 101 ) . متنبّى

ابو الطيّب احمد بن الحسين ، معروف به متنبّى ، از شعراى بزرگ عرب است . وى در سال 303 ق در كوفه در خانواده‌اى فقير متولّد شد ، و در خدمت عضد الدولهء ديلمى به‌سر برده است .

تاريخ ادبيات زبان عربى ، ص 412 - 430 ؛ الأعلام ، ج 5 ، ص 239 .