تحسين و تقبيح ثعالبى ( فارسى ) — الصفحة ١٩٣

نح مدح باران

نح مدح باران

نح مدح باران

قال اللّه تعالى : وَ هُوَ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ ؛ يعنى باران .

و پيغمبر - عليه السّلام - به وقت باران سر برهنه كردى و زير باران بداشتى ، تعرّض مر رحمت خداى را - عزّ و جلّ - كه باران را رحمت خواند ، و جايى طهور خواند ، و جايى مبارك خواند 538 .

و ابن عبّاس گفتى : باران شوهر زمين است .

و ابو تمّام گويد :

شعر

غيث أتانا موذن بخفض * قضت به السّماء حقّ الأرض

يمضى و يبقى نعما لا تمضى

بارانى است كه آمد به ما آگاهىدهنده به فراخى نعمت ، آسمان حقّ زمين به آن بگزارد . اين باران بگذرد و نعمتهايى كه نگذرد باقى گذارد .

احمد « 1 » بن [ ابى ] « 2 » طاهر 539 :

( 1 ) . س : حمد ، با توجّه به اللطائف و ديگر آثار مؤلّف ، تصحيح شد . ( 2 ) . با توجّه به اللطائف و ديگر آثار مؤلّف ، افزوده شد .