تحسين و تقبيح ثعالبى ( فارسى ) — الصفحة ١٥٩
مز مدح خصىّ
مز مدح خصىّ
مز مدح خصىّ
گويند : الخصيان ملائكة بنى آدم 464 ؛ به سبب عدم شهوت تشبيه ايشان كرده‌اند به ملايكه .
و ابو العيناء دو غلام داشت سياه و خصى . او را در اين معنى پرسيدند ، گفت : از بهر آن سياه خريده‌ام تا من متّهم نشوم به ايشان ، و از بهر آن خصى كرده‌ام تا ايشان را به من متّهم نكنند .
و غلامى با جمال تمام و خصى بر پادشاهى عرض كردند ، گفت : يصلح للفراش و المراش ؛ يعنى : براى جامهء خواب و براى جنگ صالح است .
و در حقّ خصى ، مليح گفته‌اند : هم بالنّهار فوارس و باللّيل عرايس 465 .
شعر
و نساء لمطمئنّ مقيم * و رجال إن كانت الأسفار
يعنى : زنان‌اند كسى را كه آرام گرفته بود و مقيم ، و مردان‌اند چون سفرى واقع شود .
شعر
مبرّؤون من الشّعر الكريه و من * حمل الأيور و أحراح مناتين / b 57 /
و هم نساء إذا حاولت خلوتهم * و هم رجال لدى الهيجاء يحمونى 466