تحسين و تقبيح ثعالبى ( فارسى ) — الصفحة ١٣٥

لط مدح تزويج

لط مدح تزويج

لط مدح تزويج

از حسن بن على - رضى اللّه عنهما - پرسيدند كه : تو بسيار زن مىخواهى و بسيار طلاق مىدهى . گفت : من توانگرى طلب مىكنم به اين دو معنى ، و شنيده‌ام كه خداى تعالى فرموده است : وَ أَنْكِحُوا الْأَيامى مِنْكُمْ وَ الصَّالِحِينَ مِنْ عِبادِكُمْ « 1 » وَ إِمائِكُمْ إِنْ يَكُونُوا فُقَراءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ . پس زن خواستم و توانگرى مىجويم ، و شنيده‌ام كه فرموده است : وَ إِنْ يَتَفَرَّقا يُغْنِ اللَّهُ كُلًّا مِنْ سَعَتِهِ پس طلاق دادم جهت رغبت در توانگرى .

و مصطفى - عليه السّلام - عكاف هلالى را پرسيد /

b

49 / كه : زن دارى يا نه ؟ گفت :

نه ، يا رسول اللّه ! گفت : پس برادر ديوانى ، و اگر زاهد ترسايانى پيش ايشان رو ، و اگر از مايى ، سنّت ما نكاح است .

و بعضى صحابه را زن مرده بود و مىگفت : زوّجونى زوّجونى ، يعنى : مرا زن دهيد ، كه پيغمبر - عليه السّلام - مرا وصيّت كرده است كه او را در قيامت نبينم و من عزب باشم .

و معاذ جبل گفتى : اگر از عمر من شبى مانده باشد ، دوست دارم كه آن شب بىزن حلال نباشم كه از فتنه مىترسم .

و بعضى از سلف ، عزبى را گفتند : تو را از تزويج بازنمىدارد ، الّا عجز يا زنا .

( 1 ) . س : - من عبادكم .