تحسين و تقبيح ثعالبى ( فارسى ) — الصفحة ١١١
ذمّ شرم
لب مدح شرم
لب مدح شرم
الحياء شعبة من الإيمان : 366 شرم شاخى از ايمان است .
إذا لم تستح فاصنع ما شئت : چون شرم ندارى هرچه خواهى كن .
شعر
فلا و اللّه ما فى العيش خير * و لا الدّنيا إذا ذهب الحياء
و در خبر است : إنّ اللّه يحبّ الحيىّ المتعفّف و يبغض الوقح الملحف : 367 خداى تعالى دوست دارد مرد شرمگين را كه درويشى خود پيدا نكند و دشمن دارد سخت‌رويى كه در سؤال الحاح كند .
و از دختر ارسطاطاليس پرسيدند : چيست نيكوتر آنچه در زن بود ؟ گفت : آن سرخى كه بر زور /
b
42 / رخ او آيد از شرم .
ذمّ شرم
ذمّ شرم
الحياء يمنع الرّزق .
و حكيمى گفته است : قرنت الهيبة بالخيبة و الحياء بالحرمان : 368 بىنصيبى و شكوه به هم مقرون‌اند ، چنان كه شرم و محرومى .