تحسين و تقبيح ثعالبى ( فارسى ) — الصفحة ٧٤

ذمّ توانگرى

ذمّ توانگرى

ذمّ توانگرى

قال اللّه تعالى : إِنَّ الْإِنْسانَ لَيَطْغى أَنْ رَآهُ اسْتَغْنى : آدمى از حدّ درگذرد در بدى ، چون مستغنى شود .

و قال محمود « 1 » بن الورّاق : 249 /

b

30 /

كم واجد أطلق وجدانه * عنانه فى بعض ما لم يرد

و مدمن للخمر غاد على * سماع عود و غناء غرد

لو لم يجد خمرا و لا مسمعا * برّد بالماء غليل الكبد

و كم يد للفقر عند امرئ * طأطأ منه الفقر حتّى اقتصد 250

بسا توانگرا كه توانگرى او عنان او رها كرده بود در آنچه آن را نخواهد ؛ و بسا مدمن الخمر سرودگوينده و بامدادكننده بر سماع بر بط كه اگر نيافتى مى و مطرب ، به آب تشنگى جگر خويش فرونشاندى ؛ و بسا دست نعمت و منّت كه نزد مردى است كه درويشى سر او به زير آورد تا ميانه زندگانى كرد .

( 1 ) . س : محمّد .