التفهيم لاوايل صناعة التنجيم — الصفحة ١٧٣

ك

كردن - زن گرفتن » . ودر اينصورت فعل عام تبعي است .

وگاهى فعل خاصّ اصلى است يعنى مورد استعمال ، اختصاص بدو دارد واگر فعل ديگرى بجاى آن بگذارند بمجاز وتسامح است . همچون خوار كردن وتيمار كردن ، وزه كردن بمعنى آبستن كردن وأمثال آنها .

وفعل « نمودن » كه در اينگونه موارد آورده ميشود اگر درست باشد از باب مرادفه يا تجوّز ومساهله است .

كربسه - كربشه : كرباسه . كرباشه .

كرپاسو . چلپاسه كه بتازى وزغه وسامّ ابر ص گويند ص 339 .

كرويا : شاه زيره 374 . وكمونى مطلق زيره است .

كژبر آمدن : معوجّ الطلوع در اصطلاح هيئت .

كژستون : استوانهء مايل در اصطلاح هندسه .

كژكلب : مرغ كج منقار مقابل راست كلب ص 377 .

كژوز ( باد . . . ) : باد مخالف ونكباء .

كشت : حرث 221 .

كشت ودرود : كاشتن ودرو كردن . زرع وحصاد .

كشتمند : زمينى كه زراعت در آن ميشود 334 .

كشتن : بزر افشانى . آبستن كردن وانداختن نطفه در رحم . مسقط النطفة وسقوط النطفة .

كشتىبان : ملاحّ ص 331 .

كشف : سنگ پشت .

كشوث : افسنتين 375 .

كف پاى : قدم وگام از اجزاى مقياس كه بهفت بخش راست شده باشد وآنرا ظلّ اقدام گويند ص 182 .

كفشك : سم شكاف دار از قبيل سم گاو وگوسفند كه در عربى ظلف خوانند ودر أسب واستر كه بي شكاف است سم گويند مرادف حافر عربى مثالش « هرچ كفشك دارد وحشى وخانگى چون بز وگوسفند ونخجير وگوزن » ص 339 .

كفشكى : ذو ظلف در بروج جز مردم 320 .

كل : اقرع .

كلب : منقار 377 .

كلك : پيزر وبتازى بردى ص 376 .

كلنگ : كركى « بط وكلنگ ومردارخوار » 378 .