التفهيم لاوايل صناعة التنجيم — الصفحة ١٥١

د

بالا بالاغرى وباريكى ص 381 .

خطّ نيمروزان : خطّ زوال وخطّ نصف - النّهار ص 65 .

خفتگى : خدر كه اكنون هم بخواب رفتن ميگويند . همچون « خفتگى اندامها » ص 330 .

خفتيدن ( ؟ ) خميدن ومتمايل بيكسو شدن ص 72 .

خلم : آب بيني ومخاط .

خنب : خم بقانون تبديل ميم ونون وباء وادغام يا حذف يكى از آنها .

خنجك : خارخسك ص 373 .

خواب گزاردن : تعبير رؤيا ص 391 ، 394 .

خوار : آسان مقابل دشخوار بمعنى مشكل .

خواسته : مال وكالاى دنياوى ص 386 .

خواهى : بجاى خواه كه امروز گويند ص 172 .

خوب كارى : حسن عمل ونيكو خدمتي .

خوردن : بمعنى اشراب همچون « زرد سبزى خورده وسپيدى سرخى خورده » ص 331 وبمعنى اكل وشرب معروفست .

خورشت : مرادف خورش است . واين علامت اسم مصدر در قديم بوده ونمودارش هم در كتابت وهم در لهجهء بومى باقي مانده است : كنشت ، منشت ، خورشت ، روشت .

خوش منش : خوش طبع وسازگار .

خوش نگرش : خوب نگاه ص 381 .

خوره : مرض آكله .

خوك : مرض خنازير ص 229 وحيواني كه بتازى خنزير گويند .

خوك : خوى والفت ص 339 ، 443 .

خويشتن مادة كردن : پشتى ومخنّثى همچون « مردمان جستن وخويشتن مادة كردن » ص 385 .

خويشتن نگر : خود بين ومعجب ص 383 .

خيش : خيمه وسايبانى كه از برگ تر وتازه براي دفع گرماى تابستان بسازند وبمعنى گاو آهن معروفست .

خيم : خوى وعادت ص 443 .

خيناگر « 1 » : سازنده ونوازنده ورامشگر .

د

د

دادده : عادل وبا انصاف .

داروى زهرى : دواى سمّى .

دارنده ( قوّه . . . ) : قوّه ماسكه ص 375 .

دانشومند : دانشمند . نظير فضلومند

و

( 1 ) - در كتب لغت « خينا بر وزن مينا و « خنيا » بر وزن دنيا هر دو ضبط شده وهر كدام بوجهي صحيح است .