التفهيم لاوايل صناعة التنجيم — الصفحة ١٣٠

الف

آسمانجون است .

آشفتگى : اختلاط وامتزاج ودرهم وبرهم شدن وپريشانى ص 353 و 360 .

آشفته : منقلب همچون « هواي آشفته وزيانكار » ص 352 .

آشكاره‌گر : غمّاز همچون « آشكاره‌گر راز » ص 384 .

آشنازن : آشناگر ص 325 .

آغاز گرفتگى : بدو الكسوف وبدو - الخسوف باصطلاح هيئت .

آغازيدن : شروع كردن همچون « آغازد ميل كردن » 134 و « آغازد كاستن » 144 و « آغازد جنبيدن زهره را سوى شمال » 135 و « بدو فلك آغازيد گشتن » ص 253 « وإقليم چهارم آغازد از زمين چين » ص 199 .

آفتاب : جرم وتابش شمس . ودر اين كتاب هيچ كجا لفظ خورشيد نيامده است ( ؟ ) .

آكندگى : آكنه مرادف ( حشو ) عربى بمعنى حقيقي از قبيل حشوميان ابره وآستر ، وحشو كرهء ميان تهى ص 57 .

آكندن : پر كردن . انباشتن حشو .

آكنده : پر شده . انباشتگى حشو 58 .

آگاهى ده : منهى وخبرگزار واطّلاع دهنده .

آماس : ورم همچون « آماس خايه » ص 329 .

آمده : حاصل شده « آن عدد كه ازو آمده است » 42 .

آموختن : تعلّم .

آموخته : داجن وأهلي دست آموز ص 339 و 377 .

آموزيدن : تعليم ص 386 و 392 .

آميختگى : التباس « پس هر دو را آميختگى افتد » و « آميختگى لفظ از ميان برخيزد » ص 498 واختلاط وامتزاج وشوب 354 و 355 .

آميختن : تمزيج باصطلاح منجّمان ص 503 .

آن : اسم اشاره وضمير اشاره وعلامت وابستگى واختصاص همچون « وتمامى پيوند آن وقت بود » ص 480 « وسپس آن باز روى سوى آفتاب نهند » ص 464 « ونيز آن قبطيان مصر بود » ص 221 « هم آن قمر وهم آن شمس » ص 220 .

آنگاه - آنگه : آن هنگام . اندر آن وقت .

سپس . پس از آن . « تا آنگاه كه بفرو شدن رسد » ص 63 « وعرض