جامع المقدمات ( جامعه مدرسين ) ( فارسي ) — الصفحة ٧٤

[ امر ]

اضربى : يعنى بزن تو يك زن حاضره در اين زمان يا زمان آينده .

صيغهء مفردهء مؤنّث است از فعل امر حاضر ، صحيح ومجرّد ومعلوم .

اضربى بر وزن افعلى ، همزه ، علامت امر حاضر ، ضاد فاء الفعل ، راء عين الفعل ، باء لام الفعل ، ياء ، علامت مخاطبهء مؤنّث وهم ضمير فاعل است .

اضربى امر است از تضربين ، تاء كه حرف استقبال است از اولش انداختيم ما بعد تاء ، ساكن ، ابتداء بساكن محال بود محتاج شديم به همزهء وصل ، نظر به عين الفعل أو كرديم مكسور بود ، همزهء وصل مكسوره در اولش درآورديم وآخر را وقف نموديم ، نون اعرابى به وقفى بيفتاد اضربى شد .

اضربا : يعنى بزنيد شما دو زنان حاضره در زمان حال يا زمان آينده .

صيغهء تثنيه مخاطبهء مؤنّث است از فعل امر حاضر ، صحيح ومجرّد ومعلوم .

اضربا بر وزن افعلا ، همزه ، علامت امر حاضر ، ضاد فاء الفعل ، راء عين الفعل ، باء لام الفعل ، الف علامت تثنيه وضمير فاعل .

اضربا امر است از تضربان ، تاء كه حرف استقبال بود از اولش برداشتيم ، ما بعد حرف مضارع ساكن ، ابتداء بساكن محال بود محتاج شديم به همزهء وصل ، نظر به عين الفعل أو كرديم مكسور بود همزه وصل مكسوره در اولش درآورديم وآخرش را وقف كرديم ، نون اعرابى به وقفى بيفتاد اضربا شد .

* * *