اصول فقه نوين ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٥
1 . فعليت دلالت وضعى :
بخشدوّم : احكام و خصوصيات استعمال
بخشدوّم : احكام و خصوصيات استعمال
مهمترين احكام و خصوصيات مترتّب بر استعمال را ميتوان در موارد زير خلاصه كرد :
1 ) فعليت دلالت وضعى ؛
2 ) قانونمندى و تنوّع قوانين استعمال ؛
3 ) دلالتهاى تصديقى .
1 . فعليت دلالت وضعى :
1 . فعليت دلالت وضعى :
به مناسبتهاى مختلف اشاره كرديم كه دلالت لفظى دو ركن دارد : وضع و استعمال :
* ركن اوّل : موجب پيدايش قوّهء قريب به فعليت است در لفظ جهت دلالت بر معناى موضوعله ؛
* و ركن دوّم : موجب فعليت اين دلالت مىشود .
معانى از نظر نوع فعليت دلالت الفاظ بر آنها بر چهار نوعاند :
1 ) معانى مبينهء حقيقيه ؛
2 ) معانى مبينهء مجازيه ؛
3 ) معانى مجمله ، يا : مردّده « 1 » ؛
4 ) معانى مبهمه « 2 » .
* در نوع اوّل كه استعمال لفظ است در معناى حقيقى خود : لفظ ، دلالت بر معناى موضوعله دارد ؛ زيرا دو ركن دلالت لفظى - كه وضع و استعمالاند - فراهماند و مانعى
( 1 ) . مقصود از معانى « مجمله » يا « مردّده » آنجاست كه لفظ بين چند معنا مردّد باشد . ( 2 ) . مقصود از « ابهام » اين است كه : معناى لفظ معلوم نباشد . .