روضة الصفويه ( فارسى ) — الصفحة ٥٦٩
130 اشك‌ريزى خامهء مشكين‌عمامه در انتقال پادشاه صافى اعتقاد شاه طهماسب از اين جهان بىبنياد
در آن موضع به تقدير ملك قدير و استجابت دعاى درويشان گوشه‌گير كه بعد از نماز پنجگانه و در دعاى دولت حوزهء اسلام مسئلت مىنمودند كه « اللّهم اشغل الظالمين بالظالمين » ميانهء عبد اللّه سلطان و اوزبك سلطان و خسرو سلطان منازعه به وقوع آمده اتّفاقشان به نفاق مبدّل گرديد و هريك از ايشان به راهى متوجه ماوراءالنهر گرديدند و عالميان از اذيّت ايشان وارهيدند .
شاهزادهء عالميان و خان عالىشأن بعد از مراجعت عبد اللّه سلطان ارباب و اهالى ولاياتى كه در دولتخواهى و استمداد غايت اجتهاد مبذول داشته بودند ، هريك را به صلات و انعامات متكاثره نوازش نموده فراخور خدمت بلندمرتبه گردانيد و از اعيان [ 271 ب ] ولايت ترشيز مير على بيگ ازغندى - كه قبل از جميع اهالى آن ولايت به ملازمت مبادرت نموده و مدار حفظ قلعه بر آن جناب بوده - به رتبهء ارجمند مصاحب خاص شرف اختصاص داده ملقّب به « هميشه دوست » گردانيد . همچنين مير حسين كلانتر را از آن خدمت به ارتفاع مدارج جاه ترقّى نموده كلانترى ولايت زاوه و محولات و تربت بين الاقران سرافراز گرديد .
آنگاه از قلعهء تربت متوجّه دار السّلطنهء هرات گشته ، مدّتى مديد در آن بلده به لله‌گى شاه‌قلى سلطان استاجلو بر سرير عشرت متمكّن بود . و چون لله‌گى نوّاب سلطان موافق طبع اشرف نبود در مدّت يك سال كه در هرات به سر بردند ، باز احرام درگاه سپهر اشتباه بسته به تلثيم سدّهء والاى والد بزرگوار استسعاد يافت . و چون چندگاه در ملازمت بارگاه عرش اشتباه اشتغال نمود ، به دارائى مملكت سليمان بر حسب فرمان داراى زمان متوجّه دار الملك شيراز گرديد و تا انقضاى زمان پادشاه هفت كشور در آن ديار بر سرير عزّت و فرمانفرمايى متمكّن بود ، انّه موصل الى المقصد و المقصود .
130 اشك‌ريزى خامهء مشكين‌عمامه در انتقال پادشاه صافى اعتقاد شاه طهماسب از اين جهان بىبنياد
130 اشك‌ريزى خامهء مشكين‌عمامه در انتقال پادشاه صافى اعتقاد شاه طهماسب از اين جهان بىبنياد
پادشاه صافى طويّت نيكواعتقاد ، شاه طهماسب حسينى صفوى ، پادشاهى بود به اخلاق حسنهء مرضيه موصوف و به شيوهء عدالت و كرامت معروف . در عنفوان شباب و اوان غرور و التهاب از لذّات جسمانى و هواجس شيطانى به توفيق توبه و انابه موفّق