روضة الصفويه ( فارسى ) — الصفحة ٤٦٠
97 جولان كميت قلم در مضمار توجّه رايات صفوى آيات ممالك خراسان و تفويض ايالت هرات به شاهزادهء حميده صفات ابو الغالب سلطان محمّد ميرزا و لله‌گى محمّد خان شرف‌الدين‌اوغلى تكلو
پادشاه فريدون فرّ سمند كوه پيكر چون مهر انور بر سپهر اخضر برآمده به سمت نفس بلدهء عنان سعادت به سمند دولت سپر داراى ممالك مدار و مقرّبان صاحب اعتبار و قورچيان مهابت‌آئين و يساولان بهرام كين هريك به اساسى و لباسى در ركاب مهر انتساب اقبال مثال روان گرديده ، شاهزادهء كامياب و خان عدالت اياب نيز با اكابر و اعيان و ارباب و پيشوايان به استقبال از مركز جاه و جلال به خروج مبادرت نموده ، اين عطيه را سرمايهء سعادت دارين دانستند . آنگاه پادشاه جهان و جهانيان با ابّهت و عظمتى كه تحرير آن از خامهء كثير الاعجاز مسلوب است ، به مصداق « ما هذا بَشَراً إِنْ هذا إِلَّا مَلَكٌ كَرِيمٌ » از كوچه خيابان خرامان بر سمند غزال سان به درون شهر تشريف برده باغ شهر را از تشريف نزول غيرت گلستان ارم گردانيد .
بعد از انقضاى مدّت حصول فراغ از كلال راه و رنج سفر به تجسّس و تفرّس احوال ستمديدگان دار السّلطنهء هرات پرداخته بعضى از سعادتمندان كه در طريق والاى خاندان ثابت قدم و راسخ بوده از فئهء اوزبكيّه انواع اضرار و ايذاء يافته بودند نخست به تشريف تاج و هاج و خلع گرانمايه سرافراز و ممتاز گرديدند . از آن جمله سيّد زين العابدين خطيب و اولاد امجاد وى اميرحسن خطيب و امير حسين و امير قاسم ، و ديگر امير عبد الحىّ رازى ؛ بعد از تلبّس به خلع گرانمايه به سيورغالات و انعامات مستمره اختصاص يافتند .
و آنان كه از سوء عقيدت و فتور فطرت سبيل عليل بطلان پيموده در قتل محبّان و پيروان مرتضوى و تاراج اموال مردم سعى و اهتمام ورزيده بودند ، در مضيق خوف و خشيت به سر مىبردند در حضور مميزان منصف جرايم ايشان نموده پردهء پندار و غشاوهء استتار از وجوه قبايح افعال ايشان [ 208 ب ] برگشوده مجموع سر خجالت و انفعال در پيش گرفته به زبان حال مضمون كريمهء « إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَ تَرْحَمْنا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ » « 1 » بر زبان راندند و فغان استغفار و انابت به ذروهء فلك دوّار رسانيدند . در آن حال عرق سمات و كرم جبلّى كه در طينت با طيبت آن پناه ملك و ملّت مفطور بود ، در حركت آمده زلّات و جرايم ايشان را به رشحات سحاب مكرمت صفت تطهير ارزانى داشت و بر طبق اين فرمان قضانشان به نفاذ پيوست كه « هيچ آفريده از حكّام كرام و تيولداران و غازيان با اخلاص و قورچيان ذوى الاختصاص و خدّام درگاه سلاطين پناه به سبب جرايم ماضيه متعرّض رعايا و سكّان بلده و بلوكات هرات نگردند ، زيرا كه امطار مواهب خسروانه لوث گناهان ماضيهء ايشان را به صفت تطهير موصوف داشته از زلات ايشان تجاوز جايز داشته‌ايم »
( 1 ) - اعراف : 23 .