روضة الصفويه ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٧
69 نعيب كشيدن غراب كلك بر صداى صرير در انتقال پادشاه فريدونفال از اين جهان پرملال
غلامان ميرزا شاه حسين سپرده تا به مضمون صدق مشحون وَ لَكُمْ فِي الْقِصاصِ حَياةٌ يا أُولِي الْأَلْبابِ « 1 » [ 152 ب ] عمل نموده نقش وجود آن مردود از صفحهء زندگانى ستردند ، بيت :
شمع سان آنكس كه سركش اوفتاد * مىدهد چون شمع آخر سر به باد
69 نعيب كشيدن غراب كلك بر صداى صرير در انتقال پادشاه فريدونفال از اين جهان پرملال
69 نعيب كشيدن غراب كلك بر صداى صرير در انتقال پادشاه فريدونفال از اين جهان پرملال
بىداغ كجاست لالهاى در گلزار * در باغ گلى شكفته نبود بىخار
هر چند كه سَرْو سر كشد طوبىوار * از باد فنا ز پا فتد آخر كار
منشى ديوان قضا نام نامى هر ذو اقتدارى كه در پروانچهء روزگار ثبت گرداند از آن گزيرش نباشد كه به خاتمهء كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ « 2 » منشور حياتش موقّع نسازد و باغبان رياض گيتى سرو قامت هر نامدارى كه در چمن وجود به زلال كامرانى نضارت و خرّمى دهد از آن چارهاش نبود كه خريف اجل اوراق هستىاش به باد فنا منتشر نگرداند . افسوس كه زمانهء گذران ارباب دولت را ، كه از فيض غمايم افضالشان كشتزار مزارع بينوايان در نضارت است ، در موقف اقتدار برقرار نمىگذارد و فرياد كه عالم بىمدار اناء الليل و اطراف النهار تخم نااميدى در فضاى ضمير مرتقيان مدارج جلال پراكنده مىگرداند ، نظم :
يا رب چرا اساس بقا استوار نيست * در گلشن زمانه اميد قرار نيست
گردون هميشه چنگ جفا ساز مىكند * با هيچ همنفس نفسى سازگار نيست
تقرير اين مقال مخبر است از انتقال پادشاه فريدونفال به نوعى كه : چون خاطر خطير هميون أعلى از جانب مخالفان ملّت و معاندان دولت فراغت حاصل نمود و از هيچ ممرّ انديشهاى كه باعث تفرقهء خاطر هميون باشد امكان وجود نداشت ، از كنار آب جيحون تا ساحل فرات مضراب يكران دلدل شعار پادشاه
( 1 ) بقره : 179 . ( 2 ) انبياء : 35 ، عنكبوت : 57 .