تاريخ رشيدى ( فارسي ) — الصفحة ٥٨٦

در مذمت جاه و طالبان آن به دلايل كتاب اللّه - عزّ و جلّ - و سنّت رسول - صلّى اللّه عليه و سلّم -

هر ناخوشى كه دارى از هست تست * از ديدن خويش و كبر و بدمستى تست

ميدان كه سعادت تو در هر دو جهان * در مسكنت و تواضع و پستى تست

* * *

خرم دل آنكه درد يارى دارد * نى داعيه ملك و ديارى دارد

با ذلت فقر افتخارى دارد * وز شادى هر دو كون عارى دارد

* * *

مادام كه مشتغل به كار بدنى * مأمور و اسير و بندهء نفس و تنى

پا بسته به زنجير صفت‌هاى ذميم * در قعر چَه وجود خود ممتحنى

* * *

اين غصه و اين درد به درمان ندهم * وين فقر به شاهى سليمان ندهم

ارزان نخريده‌ام من اين فقر و فنا * چيزى كه گران خريدم ارزان ندهم

* * *

نابود شو اى دوست كه بودن خوش نيست * فرعون صفت خويش ستودن خوش نيست

چون هستى و كبريا خدا دارد و بس * چيزى كه نداريش نمودن خوش نيست

* * *

بيچاره و نامرادم و دل ريشم * نادانى و عجز و حيرت آمد كيشم

خود را به كدام خصلت گويم درويش * درويش نه خاكپاى درويشم ( 281 پ )

* * *

تدبير و تصرف بگذار اى درويش * بگذار به كار سازگار اى درويش

زيرا كه به تدبير تو ديگر نشود * تقدير و قضاى كردگار اى درويش

* * *

مال و هنرى گرچه ندارم در دست * با فقر بسازم كه مرا فقر خوش است

انديشه چرا كنم ز بىبرگى خويش * گر هيچ ندارم چو تو دارم همه هست

* * *