تاريخ رشيدى ( فارسي ) — الصفحة ٥٨٥

در مذمت جاه و طالبان آن به دلايل كتاب اللّه - عزّ و جلّ - و سنّت رسول - صلّى اللّه عليه و سلّم -

بر نفس خود ارچه ظلم كردم بسيار * بر عفو تو بودم اعتماد اى غفار

فرمان خود از خلاف كردم ليكن * بر وفق ارادت تو كردم همه كار

* * *

آمد بر من خيال او نيم شبان * گفتم كه نثار پاى تست اين دل و جان ( 280 پ )

گفتا چه دل و جان كه تو را ملك كجاست * آسان باشد سخاوت از ملك كسان

* * *

اى رحمت واسعت پناه همه كس * لطف و كرم تو عذر خواه همه كس

بر عفو تو اعتماد دارم هرچند * بيش از گناهم از گناه همه كس

* * *

اى رحمت كامل توام پشت و پناه * وى ياد ملاقات توام توشه راه

جز . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . حرم * چو عفو تو . . . . . . . . . . . . . . 751

* * *

بيگانه ز اخلاصم و از تقوى دور * دايم به فريب و مكر شيطان مغرور

سر تا قدمم گناه و عصيان و فجور * ليكن تو كريم و رحيمى و غفور

* * *

در سينه كس كه درد پنهانش نيست * چون زنده نمايد او ولى جانش نيست

رو . . . . . . . . . . . . . . . . . درد 752 * درديست كه هيچگونه درمانش نيست

* * *

در دست چو درو سينه مرد صدف * روح است چو بحر و صورت جسم چو كف

از جنبش موج كف تلف گردد ليك * دريا نشود ز جنبش موج تلف

* * *

مسكينى و نامرادى و درد گزين * با مسكينان دردمندان بنشين

درمان مطلب درد بجو اى مسكين * كانرا نتوانى كه بيابى بى اين ( 281 ر )

* * *