تاريخ رشيدى ( فارسي ) — الصفحة ٤٠٣
وقايع سلطان سعيد خان بعد از شكست يافتن از سوينجك خان
وقايع سلطان سعيد خان بعد از شكست يافتن از سوينجك خان
وقايع سلطان سعيد خان بعد از شكست يافتن از سوينجك خان
بعد ما كه به ملازمت خان مشرف شدم ، خبر شكست پادشاه و مير نجم در غجدوان آمد . اوايل زمستان بود . آن زمستان چنان كه در ذكر احوال پادشاه ، مخالفت مغول مذكور شده است كه در حصار زمستان سخت و قحط عظيم بود . در تمام ولايت آن زمستان صعب شد ، فى الجمله عسرتى هم بود .
و در اين اثنا خبر توجه سوينجك خان رسيد . پيش از اين به سه ماه از وى شكست يافته بودند و قوت مقاومت ساقط گشته بود . بعد از كنكاش بسيار راىها بر آن قرار يافت كه قلعه اندجان را عمّم مستحكم دارد و قلعه اخسى ميرغورى برلاس استحكام دهد و قلعه مرغنان را امير دايم على ضبط نمايد و خان مع باقى لشكر ، خانه كوچ در كوه‌هاى شمالى ولايت اندجان در روند . آمدن اوزبك در كوه محظور باشد و خان كه با لشكر بيرون باشد ، محاصره قلاع محدود گردد . بر اين مقرر داشته اين امور را به تقديم رسانيدند . چون اين خبر به سوينجك خان رسيد ، آمدن خود را مصلحت نديد ، فسخ عزيمت كرد و آن زمستان به امنيت گذشت و در بهار اخبار قاسم خان رسيد . شرح آن حال آن است كه به وقتى كه پادشاه ماوراء النهر را گرفت ، تاشكند را به مير احمد قاسم كوه‌بر داد و سيرام به كته بيگ كه برادر مشار اليه بود . چون پادشاه از سمرقند به حصار رفت ، ديگر اوزبك به فراغ خاطر تاشكند را محاصره نمود . آخر تنگ آمدند ، شبى خود را در گوشهء لشكر اوزبك زدند و بدر رفتند . برآمدن ايشان را اوزبك منّت عظيم داشت ( 180 ر ) و تعاقب نيز نكردند ، به استخلاص تاشكند راضى شدند .
مير احمد قاسم پيش خان به اندجان آمد و از آنجا گذشته به حصار پيش پادشاه رفت .
اما برادرش كته بيگ ، سيرام را تحصن نموده به هيچ جا راه بدر رفتن نيافت . آن زمستان مذكور در محاصره ماند . اول بهار التجا به قاسم خان برده ، قلعه سيرام را به قاسم خان سپرده ترغيب نمود و تحريض كرده قاسم خان را « 1 » بر سر تاشكند آورد . چون سخن به قاسم خان رسيد ، اگر مجمل احوال او مسطور نگردد ، سخن مبهم مىماند .
( 1 ) . نگ : برادرش را .