ايران در زمان شاه صفى و شاه عباس دوم ( فارسي ) — الصفحة ٧٢٢

لغات و اصطلاحات

سفره‌چى : خوان دار ، پيشخدمت . ( لغت‌نامه )

سقناق : استحكامات . ( لغت‌نامه )

سقيم : بيمار . ( لغت‌نامه )

سمنبر : سيپدتن . ( معين )

سنجق : علم ، درفش ، يكى از تقسيمات ايالت در دولت عثمانى . ( معين )

سنابك : كشتى كوچك . ( لغت‌نامه )

سنمار : معمار رومى كه قصر خورنق را براى نعمان بن منذر بساخت . ( لغت‌نامه )

سوباى سباى : سوارى كه مسلح و مكمل يراق مىراند ، سوار زبده . ( معين )

سيورسات : اخراجات لشكر . ( لغت‌نامه )

سويّت : برابرى ، يكسانى ، همواره . ( غياث اللغات )

سه‌هزارى : از مناصب نظامى هندى باشد . مثل دوهزارى ، فرمانده دو هزار سوار ، كسى كه وظيفهء دو هزار نفر را دريافت كند . ( منتخب التواريخ ، ص 248 )

سيبه : خندق ، و آن خندقى باشد كه در پناه آن جنگ سازند . ( لغت‌نامه )

سير آهنگ : تيز آواز ، بلندآهنگ . ( آنندراج )

شونقار شنقار : يكى از گونه‌هاى باز است كه در شكار بسيار تيز و چابك است .

( معين )

شير حاجى : حصارى كه بر دور حصار درون باشد ، ديوار مستحكم كه گرد قلعه‌هاى جنگى كشند . ( معين )

شيلان : مهمانى عامه ، صفرهء طعام . ( آنندراج )

صاريجه : عنوانى است كه به سپاهيان عصيانگر آناطولى داده شده است . اين تعبير با عصيان صاريجه پاشا از زمان سلطان محمد فاتح وارد تاريخ شده است و از آن به بعد به سپاهيانى كه حركت عصيان‌گرانه داشتند صاريجه اطلاق مىشد .

(

TarihDeyimIeri'C . 2 'S ' 129

) .

صايل : حمله برنده . ( لغت‌نامه )

صف فعال : درگاه ، كفش كن ، پايين اطاق . ( لغت‌نامه )