ايران در زمان شاه صفى و شاه عباس دوم ( فارسي ) — الصفحة ٧٢٠

لغات و اصطلاحات

جدران : جمع جدار ، ديوار . ( معين )

جر : نقب . ( غياث اللغات )

جرگه : نوعى از شكال و آن چنان است كه لشكريان گرد صحرا حلقه زده تا صيد به در نرود . ( آنندراج )

جريدبازى : مشق ، جنگ‌بازى . ( ناظم الاطباء )

جل : پوشش مطلق از هر جنس . پالان . ( معين )

جلباب : چادر . ( غياث اللغات )

جوق جوق : دسته دسته ، گروه گروه . ( لغت‌نامه )

جلدوى : انعام . ( آنندراج )

جلودارباشى : جلودار به معنى لگام‌گير آمده است . مهترى است كه پيشاپيش خواجهء خويش رود ، چنان كه گويى او را هدايت كند . جلودارباشى ، رئيس مهتر را گويند . ( سازمان ادارى ، ص 94 )

جم : بسيارى از هر چيز ، گروه ، بسيارى از مردم . ( معين )

چاوش : لفظ تركى است به معنى نقيب لشكر و قافله . ( غياث اللغات )

چاقگر : مهيّا كردن ، درست كردن . ( لغت‌نامه )

چرخ : نوعى از منجنيق كه بدان تير اندازند . ( معين )

چرخچى : مقدمة الحبش ، لشكر پيشرو . ( لغت‌نامه )

چرغ : پرنده‌اى است شكارى . ( معين )

چهره آقاسى : رئيس غلامان : چهره به معنى غلام باشد پسر ساده و امرد . ( آنندراج )

حصاد : فصل درو ، درو كردن . ( معين )

حكم انداز : تيراندازى كه هرگز خطا نكند . ( آنندراج )

داج : سياهى شب . ( برهان )

دربندان : حصاردارى ، تحصن ، قلعه‌بندان . ( معين )

دفتر بقايا : دفترى كه ماليّات عقب افتاده در آن ثبت مىشد . ( لغت‌نامه )

دگنك : ( تركى ) چوب بلند قطور . ( لغت‌نامه )