ايران در زمان شاه صفى و شاه عباس دوم ( فارسي ) — الصفحة ٧١٨

لغات و اصطلاحات

اياغ : جام ، ساغر ، پيالهء شراب . ( معين )

ايسر : چپ ، دست چپ . ( معين )

ايشيك آقاسى : رئيس سران دربار و تقريبا شبيه وظيفهء رئيس تشريفات قصر سلطنتى است . ( القاب و مواجب دورهء سلاطين صفويه )

ايلخى : چارپايانى كه آنها را در صحرا براى چرا رها كنند ، رمهء اسب . ( معين )

ايلغار : هجوم ، يورش . ( لغت‌نامه )

اين المفر : گريزگاه .

ايوار : وقت عصر را گويند . راه رفتن عصر را ايوار و وقت صبح را شبگير نمودن گويند . ( لغت‌نامه )

بئس المصير : دوزخ ، سرنوشت . ( ناظم الاطباء )

بادليج : نوعى از توپ كه آلت چنگ است . ( لغت‌نامه )

بدرگ : بدسرشت ، بدگوهر ( آنندراج )

بقايا : ماليّات پس افتاده . ( معين )

بنيچه : جمعى كه ديوانيان بر اصناف حرفت و املاك مىبندند . ارزيابى مالياتى دسته جمعى يك ده و امثال آن . تعهد اهالى ده مبنى بر آماده كردن عده‌اى سرباز بر حكومت . ( معين )

بوّاب : نگهبان ، دربان . ( معين )

بوار : هلاك شدن . ( لغت‌نامه )

بوم : پارچه زردوزى شده . ( ناظم الاطباء )

بيداء : بيابان . ( معين )

بيلاك : تحفه ، انعام ، ارمغان . ( ناظم الاطباء )

بيوتات : جمع بيوت ، خانه‌ها ، اداره‌اى كه كارهاى مربوط به ساختمانها و اموال سلطنتى را به عهده دارد . ( معين )

تابين : پايين‌ترين صاحب منصب فوجى ، افراد نظامى و سربازانى كه درجه ندارند .

( معين )