ايران در زمان شاه صفى و شاه عباس دوم ( فارسي ) — الصفحة ١٢٥

آغاز اهتزاز ازاهير بستان سراى اقبال به هبوب نسيم بهارى سال فرخ‌فال پيچين‌ئيل تركى سنهء اثنى و اربعين و الف كه سال چهارم جلوس همايون اين شهريار ستوده خصال بود

سو الف ايّام به انعام او مقرّر بود به دستور سابق به وى كرامت فرموده مبلغ سه هزار تومان به صيغهء مدد خرج بر آن افزودند و خدمتش از راه امتثال فرمان واجب « 1 » الاذعان روانهء سفر خير اثر خراسان گرديده خلف بيك سردار لشكر ظفر شعار پيشتر از ديگران به ايلغار خود را به مشهد مقدّس معلّى « 2 » رسانيد و در آنجا عزيمت آن نمود كه به مرافقت و اتّفاق « 3 » منوچهر خان بيگلربيگى مشهد مقدّس « 4 » و ساير امراى عظام و عساكر ظفر فرجام كه در مشهد مقدّس جمع آمده بودند عنان توجّه به جانب ولايت مرو انعطاف دهد كه در آن اثنا به انهاى حسن خان ، حاكم دار السلطنهء هرات و اميرالامراى خراسان به وضوح پيوست كه عبد العزير سلطان ولد ندر محمد خان با لشكر گران و سپاه بىپايان « 5 » از جانب بلخ رسيده به محاصرهء قلعهء ماروچاق كمر اهتمام بست ، لاجرم فسخ اين عزيمت لازم آمده در مشهد مقدّس معلّى رحل اقامت افكند كه بعد از آنكه از عساكر ظفر فرجام جمعيّت تمام روى نمايد از هر « 6 » دو طرف خبردار بوده بدانچه مقرون به مصلحت دولت [ 79 ] ابد مدّت باشد به عمل آورد و در « 7 » خلال اين احوال ، احمد سلطان چگنى حاكم سابق ولايت سبزوار كه از دربار اقبال ، مرافقت خلف بيك سردار اختيار نموده بود كه بعد از آنكه سربازانه قدم در معركهء جان‌فشانى نهاده خدمات شايسته به تقديم رساند ، مراحم خسروانه و عواطف پادشاهانه از سر تقصير « 8 » وى كه سلسله‌جنبان عزل وى شده بود در گذرد فرصت غنيمت شمرده به مبالغه و الحاح تمام از سردار مرخّص و به بلدى مردم آن ديار از راه غير متعارف متوجّه قلعهء مرو گرديده « 9 » نيم شبى خود را به قلعهء مرو رسانيد و جگردارانه از ميان چندين « 10 » هزار اوزبك كماندار گذشته در كنار خندق ، مردم قلعه را از آمدن خود خبردار كرده قلعه داران ابواب دخول بر روى او و رفقاى او مفتوح گردانيدند و چون به انهاى منهيان

( 1 ) . الف ، ب : لازم . ( 2 ) . الف ، ب : « معلّى » ندارد . ( 3 ) . الف ، ب : « و اتّفاق » ندارد . ( 4 ) . م : ندارد . ( 5 ) . الف ، ب : « و سپاه بىپايان » ندارد . ( 6 ) . الف ، ب : « از هر » ندارد . ( 7 ) . الف ، ب : آورد در . ( 8 ) . الف ، ب : « تقصير » ندارد . ( 9 ) . الف ، ب : « به مبالغه . . . گرديده » ندارد . ( 10 ) . ب : چند تن .