تاريخ فرهنگ و تمدن اسلام و ايران ( ويژه علوم پزشكى ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٧
ميخك ( قَرَنفُل )
گرم دانسته‌اند . دانه آن در دوم سرد و در سوم خشك است .
مهم‌ترين كاربرد در طب سنتى : برگ آن اشتها آور و خواب آور است و باعث بندآمدن خون‌ريزى بينى مىشود و به‌صورت موضعى خاصيت ضد تورم و ضد درد دارد . تخم آن شادى بخش است و در رفع اسهال خونى ، تپش قلب و سردرد مفيد است .
بدل : بدل برگ گشنيز برگ كاهو و بدل تخم آن تخم كاهو است .
خواص درمانى در طب نوين : دانه آن براى تحريك اشتها و مشكلات گوارشى نظير نفخ و اسپاسم مفيد است .
مرزنجوش
مرزنجوش
نام علمى :
Origanum vulgare
محل رويش : دشت‌هاى استان‌هاى گيلان ، مازندران ، آذربايجان و خراسان
بخش مورد استفاده : برگ
طبيعت : در دوم گرم و در اول خشك
مهم‌ترين كاربرد در طب سنتى : بر طرف كننده سردرد در سردمزاجان ، ضدتورم
مورد ( آس )
مورد ( آس )
نام علمى :
Myrtus communis
محل رويش : بومى جنوب و شمال ايران
بخش مورد استفاده : برگ
طبيعت : در اول سرد و در دوم خشك
مهم‌ترين كاربرد در طب سنتى : قطع كننده خون‌ريزى و اسهال ، جلوگيرى از ريزش مو ، بر طرف كننده تپش قلب
بدل : برگ توت
موارد منع مصرف و احتياط : بيماران كبدى و مبتلايان به التهابات دستگاه گوارش
ميخك ( قَرَنفُل )
ميخك ( قَرَنفُل )
نام علمى :
Eugenia caryophyllata