تاريخ فرهنگ و تمدن اسلام و ايران ( ويژه علوم پزشكى ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٤٣
دارچين ( دارصينى )
خطمى
خطمى
نام علمى :
Althaea officinalis
محل رويش : شمال ، تهران ، آذربايجان ، خراسان ، لرستان ، اصفهان
بخش مورد استفاده : ريشه
طبيعت : جالينوس آن را سرد و تر و ابن‌سينا گرم معتدل و بيشتر مركب القوى و مايل به سردى و ترى دانسته است .
مهم‌ترين كاربرد در طب سنتى : ضدتورم ، التيام دهنده زخم‌ها ، مفيد براى عفونت ادرارى ، سنگ مثانه و سوزش و زخم روده
بدل : پنيرك
خواص درمانى در طب نوين : مفيد براى درمان التهاب مخاط دستگاه گوارش و تحريكات دهان و حلق
خيار بادرنگ ( قَثَد )
خيار بادرنگ ( قَثَد )
نام علمى :
Cucumis sativus
بخش مورد استفاده : ميوه
طبيعت : در دوم سرد و تر
مهم‌ترين كاربرد در طب سنتى : مسكن حرارت صفرا و بر طرف كننده تشنگى
دارچين ( دارصينى )
دارچين ( دارصينى )
نام علمى :
Cinnamomum zeylanicum
محل رويش : بومى هند و ديگر مناطق گرم و مرطوب اطراف آن ، در ايران نمىرويد .
بخش مورد استفاده : پوست درخت
طبيعت : در دوم گرم و خشك
مهم‌ترين كاربرد در طب سنتى : مقوى معده و ضد نفخ ، درمان زكام و درد گوش
خواص درمانى در طب نوين : بر طرف كننده مشكلات گوارشى نظير گرفتگى گوارشى ، سنگينى و نفخ ، بى اشتهايى و اسهال ، ضدميكروب و درد
موارد منع مصرف و احتياط : بيماران مبتلا به حساسيت به دارچين ، اسانس يا تركيبات آن